(504 ) 
woning, is tot badplaats ingerigt, welke zeer veel door 
inlanders, lijdende aan Rheumatismus, Scabies , Ulcera enz. 
bezocht wordt. Het water heeft een’ zeer geringen alka- 
lischen smaak en is niet van zeer hooge temperatuur, 
zoo dat men, zonder het met koud water te mengen, ge- 
schikt daarin baden kan. Van de in den Danoe liggende 
twee Larassen, zijn het de ZV Kotta’s, langs het zuide- 
lijk gedeelte van het meer, waar zich de ziekte vertoonde, 
terwijl de VZ Kotta’s, langs het noordelijk gedeelte lig- 
gende, nog geheel vrij zijn gebleven. 
De inwoners der ZV Kotta’s schijnen goedaardiger te 
zijn, dan díe uit andere districten. 
Vóór mijne aankomst in den Danoe, stierven van de nog 
slechts weinige zieken, dagelijks een of twee personen. 
De ziekte konde hier nog geene epidemie worden genoemd. 
Er bestond echter waarschijnlijkheid, dat zonder genomen 
maatregelen , dezelve zoo als op andere plaatsen, meer al- 
gemeen zoude geworden zijn. 
De temperatuur van Manindjoe was des morgens van 
70 tot 72, des middags van 80 tot 85 en des avonds van 
73 tot 78 graden Fahrenheit. De wind was meest uit het 
Noord-westen en Westen; dagelijks wisselden regenbuijeu 
met zonneschijn af. 
In de maand October uit de Danoe districten en Matoea 
naar Fort de Kock terug gekeerd zijnde, verwijlde ik al- 
daar tot den 6den November a.p. Gedurende die maand, 
werden door mij meermalen de omliggende Larassen bezocht, 
waar nog altijd enkele individu’s door deze. ziekte werden 
aangetast; het was dus van belang, om steeds te waken, 
dat zij zich niet op nieuw zoude verbreiden. 
Ik begaf mij den 6den November naar Soengipoear, 
district VZ// Hotta’s, alwaar de epidemie weder zoude 
zijn uitgebarsten. 
Soengipoear , de hoofdplaats der VZZZ Kotta’s, twee 
