(514 ) 
in intensiteit bij de verschillende aangetaste individu’s ver- 
schillende. Zij begon nu eens met, dan weder zonder voor- 
boden; de lijders klaagden soms eenige dagen lang over 
algemeene vermoeidheid, gebrek aan eetlust , misselijkheid , 
duizeligheid en hoofdpijn, zwaarmoedigheid, rekken in de 
ledematen , onrustigen slaap of slapeloosheid , afwisselend 
gevoel van koude en warmte, plaatselijke transpiratie, 
bijzonder van het voorhoofd, algemeen echter over drooge 
huid. Nadat deze verschijnselen langeren of korteren tijd 
hadden aangehouden , ontstond koorts, die in het begin 
veelal aanhoudend was, bij de meesten echter remissies maakte. 
De genoemde verschijnselen waren de voorboden van een 
intensiever lijden. De hoofdpijn, meest in het voorhoofd 
haren zetel hebbende, en slechts in enkele gevallen ook in 
het achterhoofd voorkomende, werd allerhevigst; de dui- 
zeligheid nam toe, de lijder kon zich spoedig niet meer op 
de beenen houden; er ontstond een eigenaardig beven der 
ledematen en een gevoel van onrusten bangheid; de huid 
was droog, gespannen, de dorst hevig en de pols zeer 
frequent, veelal onderdrukt en reeds in het begin onregel- 
matig. Bij deze koortsverschijnselen kwamen nu nog ar- 
dere: de tong was reeds in het begin met een wit geel 
slijm overtrokken, dat spoedig dikker werd, en ook de 
tanden bedekte; de smaak was onaangenaam, gepaard met 
volkomen gebrek aan eetlust en onaangenamen reuk uit 
den mond. Er ontstond oprisping en neiging tot braken ; 
veelal werkelijk braken eens groenzwartachtigen slijms; 
drukking en pijn in de regio epigastrica, een gevoel van 
volheid in de maag, branden langs den slokdarm en droogte 
in den mond, bij de meesten, ja bijkans allen geene ontlas- 
ting van faeces, die soms 6tot 8 dagen lang geheel was uit- 
gebleven. Wanneer in enkele gevallen die ontlastingen hevig 
waren, dan waren zij waterachtig, bruin-rood gekleurd. 
Des avonds hadden altijd exacerbatien plaats. 
