( 516 ) 
kon slechts met de grootste moeite iets naar binnen wor- 
den gebragt; bij eenigen was zelfs het gebruik van water 
onmogelijk. Daarbij aanvankelijk nog altijd aanhoudende 
stoelverstopping. De lijder lag dan steeds in zachte deli- 
riën, mompelde onverstaanbare woorden tusschen de tan- 
den ; de oogen vielen ín , zoodat de lijders een beklagens- 
waardig , ja soms schrikwekkend uitzigt kregen ; de pupil was 
dikwerf zamengetrokken ; de lijders toonden in alles de 
grootste onverschilligheid , zoodat de toestand thans ware 
febris nervosa stupida kon worden genoemd. Ook de in- 
termitterende of remitterende typus der koorts werd aan- 
houdend. 
Wanneer de dood op deze hoogte der ziekte aan het lij- 
den geen einde maakte, ontstonden nog andere typheuse 
verschijnselen , of deze traden ook in vele gevallen reeds 
vroeger op, als: de temperatuur der huid verminderde 
aanmerkelijk , ja, de huid was zelfs koud op het gevoel; 
zij werd met colliquatief zweet bedekt. In sommige gevallen 
heb ik Petechien bijkans over het geheel ligehaam waargeno- 
men ; neusbloedingen , aanzwellingen der Parotides, Aphthen 
in den mond, colliquatieve Diarrhae, en bij enkele indivi- 
du’s had werkelijk overgang en abdominaaltyphus plaats. 
Onder toename van het verlies van krachten, en onder een? 
algemeenen collapsus werd de lijder volkomen onverschillig. 
zag en hoorde niet meer, en de dood volgde. 
Bij velen, die niet bezweken, ging de ziekte over in 
langdurige secundaire ziekten, als: chronische Diarrhae , 
Hypertrophie der lever, Icterus , lang aanhoudende Inter- 
mittentes, periodische doofheid. In vijf gevallen zag ik een 
paralijtischen toestand der extremiteiten. De krachten kwa- 
men zeer langzaam terug en wanneer de lijders gedurende 
latere reconvalescentie, soms recidief werden, eindigde 
reeds de eerste paroxysmus gewoonlijk met den dood. 
De duur der ziekte is zeer onregelmatig ; bij eenigen ein- 
