(517 ) 
digt zij reeds in de eerste 4-5 dagen; de meeste sterven 
tusschen den 7den en I4den dagen, enkele later, of ten 
gevolge der naziekten en van het groot verlies van krach- 
ten. 
De mortaliteit der door de ziekte aangetasten en aan 
hun lot overgelaten individu’s, was groot: van drie per- 
sonen stierf doorgaans één en op enkele plaatsen bedroeg 
de sterfte meer dan de helft. 
Diagnose. 
Uit de beschrijving der verschijnselen , uit de algemeene 
_ gastrische symptomen , en te gelijk uit den aanwezigen po- 
Iycholischen toestand, blijkt het, dat deze Epidemie aan- 
vankelijk niets anders is als eene febris gastrica biliosa , 
die spoedig zonder verleende hulp in een Nerveus sta- 
dium overgaat, in vele gevallen nog in een Typheus sta- 
dium en soms in volkomen Typhus. Eene verwisseling met 
nog andere ziekten zal volgens de opgegevene symptomen 
niet ligt kunnen plaats hebben. Alleen verdient te wor- 
den aangemerkt, dat deze Epidemie veel overeenkomst 
heeft met de door meerdere auteuren beschreven Raphania 
of Morbus Cerealis, die in Duitschland en Frankrijk van 
tijd tot tijd in de 17de en 18de eeuwen zoo hevig was. De 
heerschende gastricismus was bij deze ziekte ook in het 
oog vallend ; minder waren echter bilieuse symptomen aan- 
wezig. Het beven der ledematen, het brandend gevoel 
langs den slokdarm, het rollen der oogen, het spoedig 
ontsteld gezigt, dat aan den lijder soms een schrikwek- 
kend uitzigt gaf ; het mompelen van onverstaanbare woor- 
den tusschen de tanden; in de latere typheuse verschijn- 
selen de Petechien , de grootste onverschilligheid en een 
algemeene colliquatieve toestand , toonen de groote aver- 
eenkomst aan met genoemde Epidemie. Nooit zag ik echter 
