(529 ) 
bij voorkeur in de wouden en plantsoenen der regio 
montana tot 3500 en 4000 voeten hoogte, terwijl de Om- 
nivoren wederom zoowel talrijk zijn in de laagten als in 
de bergstreken, en de Chelidonen en Alcyonen in de voch- 
tige kampongs en boschjes en langs de oevers der ri- 
vieren. Het voorkomen zoowel der Falconoïeden als der 
Strigoïeden is weder minder beperkt , ofschoon ook zij’ niet 
de Alpenstreken bewonen, waar gebrek aan genoegzaam 
voedsel hun verblijf doelloos zou- doen zijn. 
Ten - opzigte der Javasche zoogdieren, welker soorten- 
aantal almede dat der meeste overige landen van gelijke 
uitgestrektheid overtreft en niet minder dan 100 be- 
draagt (1), geldt insgelijks de wet der dierverbreiding 
volgens de verticale extensie. 
Zoo doorkruist de Badakh (Rhinoceros Sundaicus) de 
hooge bergbosschen , beklimt der bergen hoogste toppen 
en daalt tot de vlakten niet. Dáár op de bergen ook, le- 
ven de Stegoengs (Mijdaus meliceps Fr. Cuv.) en Bioels 
(Mijdaus macrurus Kuhl); de eerste tot op de hoogte van 
6000 voeten met hunnen zwijnensnuit en scherpe nagels hunne 
loopgraven in den humus wroetende en verlekkerd op wor- 
menen kevers; de laatste, meer binnen den bamboegordel 
kleine Therozoën en Vogels belagende. Doch deze zijn ook 
met den, Matjan Tjongkok (Linsang gracilis) bepaaldelijk 
(1) S. Muller (Verhandeling over de Zoogdieren van den 
Indischen Archipel), gaf in 1839 slechts 85 soorten van Zoog- 
dieren op, als tot de Javasche Fauna behoorende. Hij rekende 
echter de zee-zoogdieren niet mede, zoo als Halicore Dugong , 
Physeter macrocephalus, Bonn., Delphinapterus Peronii Less. , 
Delphinorhynchus Malayanus Less. en Delphinus Gangeticus Lebeck , 
welke alle in de zeeën rondom Java nu en dan zijn geobser- 
veerd. Evenzoo begreep hij niet onder dat getal, vele soorten van 
huisdieren, die het tot meer dan roo doen stijgen. 
