(555 ) 
wordt die opmerking verder bevestigd. Wij zien dan, dat 
de Palmipeden in drie van derzelver familien worden ver- 
tegenwoordigd; de ZLamellosodentati in Anas en Anser ; 
de Steganopoden in Pelecanus, Sula, Carbo, Plotus, 
Phaeton; de Zongipennes in Sterna, Larus, -—alle ge- 
slachten, die de moeras- of strandwateren beminnen of wel 
er hunne eijeren ter evolutie deponeren. Wij zien verder, 
dat de Grallatoren in derzelver betrekkelijke familien nog 
veelvormiger voorkomen dan de Palmipeden en wel, de 
Maerodactijli in Falica, Porphijrio, Gallinula, Rallus; 
de Longirostres in Himantopus, Totanus, Tringa, Limo- 
sas Scolopax, Rhijnchaea, Numenius?; de Cultirostres 
in Tantalus, Ciconia en Ardea; en de Pressirostres in 
Vanellus, Charadrius en Oedicnemus. Voor de hoogere 
orden der vogels bestaat dezelfde generische evenredig- 
heid. 
De Gallinacei zijn wel deels uit Batavia’s omstreken ver- 
jaagd, doch de tamme soorten zijn de plaatsvervangers ge- 
worden der naar de bergachtige streken teruggedrevene. In- 
tusschen zijn de in het wild levende Columboïeden nog 
zeer soortenrijk en levert de jagt van de Gallinoïeden nog 
menige soort van Perdix en Poturnix, terwijl de tamme 
soorten van Pavo, doch vooral van Numida, Meleagris en 
Gallus door Batavia’s veelkleurige inwoners algemeen wor- 
den aangeteeld, om derzelver eijeren of vleesch. 
Talrijk zijn ook de Zijgodactijlen, hoezeer meer buiten 
Batavia’s eigenlijke grenzen in de kampongs en _particulie- 
re landen voorkomende en in het geheel genomen, meer de 
hoogere woudstreken eigen. De Serraft b. v. dalen niet 
tot Batavia’s vlakten ; de Psittacoïeden zijn schaarsch; de 
„Amphibolt insgelijks grootendeels tot de bergwouden be- 
perkt, doch de Sagittilingues des te overvloediger, zoo- 
wel speciaal als individueel, in het geslacht Picus, welks 
representanten vooral boomrijke plaatsen bewonen. 
