(516 ) 
Én welken chemischen toeständ komt het kwik met der 
vochtomtoop in aanraking? Ziedaar eene vraag ‚ waarop 
wij het antwoord geheel schuldig nroeten’ blijven. Moeije- 
lijk vooral komt óns de verklaring var de verandering 
des calomels, een zoo onoplosbaar em toch'zoo spoedig en 
krachtig werkend kwikzout woor» Of ‘het: chlortum zich 
met phosphor verbindt em er een oplósbaar kwikoxijde 
ontstaat; of er cen sulphureet geboren wordt? of het 
azijnzuur , het melkzuur „ het koolstofzuur de pepsine op 
zichzelve of in verbinding met hunne basis iets van dit 
ligehaam vermogen te ontleden tot een oplosbaar zout of. 
oxide ; of wij aan de gal of het alvleesehsap zoodanige 
eigenschappen moeten toeschrijven; of wel, dat er onder 
den invloed des levens bij de vaste dierlijke temperatuur 
het menschelijk organisme niet voor; slechts in het vleesch van 
oesters heeft men dezelve tot heden zonder zwavel en phos- 
phorus gevonden. Hare verbindingen zijn niet slechts in alle 
deelen des ligchaams verspreid, maar stellen ook het hoofdbe- 
standdeel van de belangrijkste Organen daar: zoo bestaat het bloed 
slechts uit proteïne, verbindingen, evenzeer als alle eiwitachtige 
weefsels. De proteïne is de wäre voedingstof van het dierlijk 
ligchaam en laat zich van wege hare groote neiging tot met a- 
morpkoser waarschijnlijk in vele hetefogene ligchamen 
veranderen; zij wordt in zoo: groote hoeveelheid uie het planten: 
rijk opgenomen „ dat ze: door de levenskracht uit: stikstofhoudend 
voedsel wordt bereid. Nooit bevindt zich in det gezonden 
toestand, eene proteïne-verbinding in de excreta en in de darm. 
excrementen; slechts dan , wanneer het gebruik van proteïne-hou- 
dende zelfstaridigheden de behoefte te boven ginn. Maar het lig- 
chaam zelf kan eene overimadt van proteïne-iú de stofmassá opne- 
mer ; het verandert die echter spoedig em scheïdt de producten’door 
de urien en waarschijmlijk ook doof’ de huiduitwaseming Uit. 
Ih de vaste deelen des ligchaams schijnt de proteïne zich steeds 
im vezelstof te verkeeren. 
