( 594 ) 
mogen slechts de laatste middelen onzer toevlugt wezen. 
Er loopen reeds te veel zog levende pathologische praepa- 
raten met sublimaat geïnjecteerd en gesatureerd, rond. Wij 
hebben gezien op hoedanige wijze het kwikzilver de zieke- 
lijk verhoogde en veranderde exosmose van voedingsmate- 
rialen uit het bloed-plasma, die op ontsteking volgt, 
krachtdadig tegenwerkt; maar tevens hebben wij gesteld 
en zoo goed mogelijk aangetoond, dat mercurialien de ab- 
sorptie van het reeds uitgezweete niet direct bevorderen. 
Het laatste zal dus des te minder gesehieden, waar het 
pseudoplasma volgens de wetten des levens en de immer 
voortwerkende neiging tot vormen der natuur tot pseudo- 
morphose overging, dat wil zeggen, waar de eiwitstof 
zich tot vaste dépôts aanzamelde en eene eigene van den 
regel afwijkende bewerktuiging of ontaarding onderging, 
waar de fibrine zich consolideerde onder de bovenvermel- 
de veranderingen van haren toestand, of, om overeenkom- 
stig de nieuwe theorien te spreken, waarin een patholo- 
gisch cytoblastema om of uit de nieuwe celkernen cellen , 
uit deze cellen vezels, verder vliezen, vaten enz. zich 
ontwikkelden om eindelijk die vreemde producten des le- 
vens, die ziekelijke aanhangsels daar te stellen, welke wij 
wel door de namen van scirrhus, fungus, chronische 
eranthemata, schijnvliezen en eene menigte andere on- 
derscheiden doch over wier inwendige natuur de pathologische 
anatomie en physiologie nog geen helder licht konden versprei- 
den. Daàr is het voor de toediening des kwiks te laat en 
zeer te vreezen, dat hetzelve, bij de cachezien , die zoodanige 
kwade woekeringen voorafgaan of vergezellen, eene tweede 
cachexie , die van het mercurialisme te weeg brengt. 
Bestaat er tusschen de individu’s een oneindig verschil 
van leven en van voeding en eene daarvan grootendeels af- 
hankelijke wijziging van gelijksoortige, ja zelfs van gelijk- 
namige ziekten , en loopen voorts de physische eigenschap- 
