(595 ) 
pen der veelvuldige kwikpraeparaten zeer uiteen, dan kan 
het ons niet verwonderen , dat deze ziekte en deze constitutie 
eene andere kwikbereiding ter genezing verlangen dan ge- 
ne, en dat onze mercuriaal-voorschriften en kuren zoo ve- 
le verschillende, soms elkander tegensprekende, resultaten 
opleveren. Eene andere is de werking van calomel, eene 
andere die van praecipttaat, eene andere die van bijtend 
kwik enz. enz. ; elk dezer middelen” past in de hem eigene 
ziekten of ziektevormen. 
Ik stelde mij alleen voor, iets over het kwik in ’t alge- 
meen te zeggen, met eenig terugzien op het calomel, 
omdat ik dat middel alleen eenigzins van naderbij mogt 
leeren kennen, Maar mijne ervaringis nog veel te gering, 
mijne kracht te zwak, om aan een kwikpraeparaat des- 
zelfs juiste plaats en waarde toe te kennen. En moge 
eenmaal een man van rijpe en ware ondervinding optre- 
den, die naauwkeuriger bepaalt, waar dit en waar dat 
kwikmiddel vereischt wordt, dan ons tot heden werd ge- 
leerd. In vele pharmacodijnamische opzigten generaliseert 
men nog te veel. Eenmaal moet de tijd aanbreken, wan- 
neer de keuze der geneesmiddelen van eene grondige ken- 
nis der ziekten en der individu’s, van het speciaal geval, 
en niet meer van de voorliefde des geneesheers zal af- 
hangen. 
Kwikzilver is geen specificum tegen het syphilis-conta- 
tagium. Men heeft zulks altijd gedacht en menigeen denkt 
het nog, omdat men na het gebruik van mercurialien zoo 
dikwijls venerische ziekten zag genezen. Desniettemin 
vroeg men zich steeds de redeaf, waarom de syphilis niet 
in alle gevallen voor het kwikzilver wijkt, wanneer dit 
een specificum is, en waarom wij, zelfs na de sterkste 
kwikkuren, meermalen in ’t vervolg van tijd recidieven zien 
ontstaan. Zulks heeft dan ook velen doen twijfelen, of het 
kwik wel een eigenlijk gezegd en onvoorwaardelijk axtisij- 
1° Jaana. 4° Azrev. 39 
