( 622 ) 
Nadat de heer W'aitz in proef 4. a. uit de in water 
onoplosbare deelen de kiezelaarde had afgescheiden, be- 
paalde hij in proef 4. 5. het ZJzeroryde daardoor, dat 
hij bij de zoutzure oplossing Carbonas Sodae voegde. Uit 
de verkregen 0,064 grm. oxijdum ferri, met sporen van 
oxijd. alumin. berekende hij voor 100 deelen water 0,0256 
biearbonas protoxijdi ferri, welken de heer Waitz (pg. 327 
Ind. Mag.) in 0,0250 veranderde en de sporen van ozijd. a- 
lamin. bij de Kieselaarde overplaatste. Maar bij 0,064 erm. 
oxijdum ferrigehalte, bevatten 100 deelen water 0,01803 
bicarb. protoxijdi. ferri. en ziet 0,0256 zoo als het de 
heer Waitz opgeeft. 
Maar hoe verkreeg de heer Waitzbovengenoemde 0,064 
grm. üĳzerorijde met sporen van alutnaarde? Hij plofte 
- eene oplossing van zoutzuur iĳjzeroxijde, zoutzure aluinaar- 
de, zoutzure kalkaarde, zoutzure magnesia en zoutzuur - 
mangaanprotoxijde met Carbonas Sodae neder. Het zoo 
verkregen praecipitaat bestaat uit ijzeroxijdehijdraat, aluin- 
aardehijdraat , Carbonas calcis (en wel de geheele hoe- 
veelheid van het in het vocht aanwezig kalkzout), 
carbonas magnesiae en carbonas manganesii. (De hoeveel- 
heid der twee laatste zouten is echter van omstandigheden 
afhankelijk). 
Dit mengsel nu hield de heer Waitz voor üzerorij- 
de met aluinaarde, en uit het filtraat na afscheiding 
van het orijdum manganesii, plofte hij op nieuw het 
kalkzout met oxalas potassae neder, dat reeds afge- 
gescheiden was! ! 
Hoe is dat mogelijk? (1) 
(1) Als iemand zich hiervan overtuigen wil, neme hij eene 
oplossing van zoutzure kalkaarde, praecipitere deze met eene op- 
lossing van carbonas sodae , en voege bij het gefiltreerd vocht 
oxalas potassae. Het vocht zal helder blĳven. 
