( 626 ) 
» breidden. Het inbevat vocht wasstroogeel (1).”’ Voorts 
wordt iets verder bij deze beschrijving nog gevoegd (2): 
De placenta, van de grootte eener handpalm, was ge- 
heel geformeerd , echter, vooral de pl. foetalis bloed 
ledig ; op het Chorion sterke bloedvaten. De placenta 
was niet gelobt, en hare bloedledige geelachtige vaatjes 
dreven dendritisch inhet water. In de atrophische-na- 
velstreng was met het ongewapend oog geen bloedvat 
te ontdekken, ofschoon zij er stellig waren , daar zich 
u Vv u Vnu 
bloedvaatjes op de mola vertoonden. De eivliezen gin- 
Ad 
gen met de nageboorte af. De zageboorte zelve zat, 
Kd 
naast en waarschijnlijk gedeeltelijk op het orificium 
» uteri. Bij nader onderzoek onder water, was zij aan 
» de zijde van den foetus concaaf , zoodat de blaas half 
» in haar rustte.” 
Ik bragt mij bij de lezing dier beschryving zooveel mo- 
gelijk te binnen, wat de oöëmbrijogenetologie, zooals die 
in de laatste jaren door physiologen van zelfstandige en 
naauwkeurige navorsching is daargesteld , zoo al ons hebben 
doen weten. Ik herinnerde mij vooral, dat de navelstreng 
en placenta door het embryo worden gevormd en wel door 
de ontwikkeling der vasa umbilicalia, die zich op het En- 
dochorion (3) ontwikkelen, zich in het eigenlijk Chorion 
(Exochorion) voortzetten , zich in deszelfs vlokachtig ge- 
(1): 45%: PE AIB: 
(2) Le. p. 479. 
(3) Bij zoogdieren en waarschijnlijk ook bij den mensch de 
Allantois , die zich van tusschen het onderste of achterste gedeel- 
te der visceraalplaten uit de nog onvolkomen darmbuis (of 
naast de Wolfscheligchaampjes) ontwikkelt en‚ zich tusschen Na- 
velblaasje en Amnion voortstuwende, eindelijk de binnenste op- 
pervlakte van het Chorion bereikt, daar tegen aan ligt en dan En- 
dochorion genoemd wordt. 
