(95) 



zwavel-ammouluoi. Na verloop vau 24 ureu haddeu zich 

 eenige vlokken afgescheiden, die men in salpeierzuur oplos- 

 te. De oplossing dampte men tot droogwordeu toe uit. 

 Men bepaalde het residuum op platinadraad met soda in de 

 oxydatievlara. JVa het koud worden was de soda groen- 

 blaauwgekieurd ; dus spoor van Mangaanoxyde. 



Het bovengenoemd, door ammonia liquida verkregen neder- 

 plofsel loste men in zoutzuur op en ontleedde het duur 

 kali in 0,0076 grm. gegloeid ijzeroxyde en in 0,0039 grin. 



gegloeide aluinaarde. 



Eetultaat. 



Kieselaarde 0,1118 grm. 



Koolzure kalkaarde 0,4553 » 



0,5786 grm. 

 VerUes 0,0114 » 



0,5900 grm. 



III. Onderzoek der Jodiumgehalte. 



1. Men dampte eene zekere hoeveelheid water uit tot op 

 het achtste van het oorspronkelijk volume, filtreerde en 

 voegde bij het ültraat amylumpap en acidum nitricum. Er 

 ontstond eene zwak blaauwe in het violet gaande kleur. 



2. 347,220 grm. water, zuur gemaakt door salpeterzuur 

 plofte men neder door Nitras argenti. Het praecipitaat 

 loste zich op tot 0,002 grm. in ammonia liquida 14° Fharm. 

 Belg. Dus 0,002 Joodziiver, waaruit bovengenoemd resultaat 

 berekend is. 



ly. Bepaling van het koolzuur. 



Lakmoes-tinctuur werd door het water zwak roodge- 



