( 104 ) 



tane krisis dan wel door uitblijven van den paroxysmus. 

 Als nietastalische krisen moeten beschouwd worden catar- 

 rhale aftectie van het slijmvlies der respiratie-organen , 

 hoest , uitwerping van etterachtig slijm , somtijds furunkels 

 over geheel het ligchaam , phlycteneus uitslag om den 

 bovenlip en den mond , of wel puisten die naar scabies 

 gelijken ; aan andere deelen , ulcera , caries en necrosis. — 

 De paroxysmen volgen elkander niet zoo spoedig, blijven 

 langzamerhand geheel weg , of met het begin der salivatie 

 verdwijnt de koorts. Was zij reraittens of continua , dan 

 wordt zij weder intermittens. Is de salivatie niet ruim 

 of wordt zij onderdrukt, dan zijn recidieven der koorts 

 te vreezen. 



In den dood. Door exsudatie in de hersenen, de medul- 

 ia spinalis en in de longen ; door de naziekten als diar- 

 rhaea , enterophthisis en hydrops. 



Sectio cadaverts. 



Congestie en inflammatie der vliezen van hersenen en 

 ruggemerg ; exsudatie van een sereus , soms gelatineus of 

 etterachtig fluidum onder de hersenvliezen , in de ventri- 

 kels en in de canalis medullae spinalis. Bloedrijkkeid der 

 longen ; bij het insnijden komt een bloedig schuim te voor- 

 schijn. Inflammatorische verschijnselen op het slijmvKes 

 der bronchiën ; roode geïnjecteerde plekken. In het hart 

 gestold bloed; valsche hartpolijpen ; het slijmvlies van maag 

 en ingewanden hier en daar geïnjecteerd ; de milt vergroot , 

 week, broos, de lever groot, bloedrijk. De groote ze- 

 nuwvlechten , vooral de ganglia abdominalia roodachtig. 



Chronische vorm. 



De lijder wordt door de paroxysmen minder aangedaan ; 

 deze zijn op verre na zoo hevig niet als in den acuten 



