( lOo ) 



v<>rm. Gedurende de apyrexie gevoelt zich de patieut ta- 

 melijk wel, heeft een' sterkeu eetlust. De ziekte ueeini niet 

 ligt eea nerveus karakter aan. De koorts verschijnt ondei 

 dein quotidiaan-, tertiaan- en quartaan-typus en is slechts 

 zelden mei gastrische of bilieuse toevallen gecoropiiceerd. 

 De paroxysmus is aan dien des acuten vorins gelijk maar 

 minder hevig; benaauwdheid en braking zijn zeldzaam. 

 Het gevoel van koude kenmerkt hier het tijdperk van irri- 

 tatie en spasmus. De krisis door de huid is minder sterk 

 dan in den acuten vorm. De zieke is na de aanvallen min- 

 der verzwakt en afgevallen en zulks slechts na eene on- 

 volkomen krisis, wanneer het hoofd warm, de pols hard 

 en snel blijven. Ofschoon de eetlust vrij sterk is, blijft 

 echter de digestie slecht en eene hardnekkige torpor in 

 het gangliensysteem des onderbuiks is niet te miskennen. 

 Bij eene gepaste behandeling verdwijnt de ziekte somtijds 

 ligt, somtijds echter heeft ook geen geneesmiddel eenigen 

 invloed op de paroxysmen. Kecidieven en uitgang in 

 hypertrophie van milt en lever , in atrophie en hydrops 

 zijn «eer frequent. 



., ,Ia deze ziekte lijdt blijkbaar het vegetatief stelsel en 

 wel ïïi het bijzonder de bloedbereiding door aandoening 

 van het systema gangliosum abdominis en later ook door 

 alfectie van hersenen on ruggemerg. Chylificatie , resorb- 

 tio lympatica en respiratio zijn daarnaar gewijzigd. 



uietiologie. 



Er zijn weinige menschen , welke zoo geringe dispositie 

 tot de koorts hebben , dat zij langeren tijd aan de koorts- 

 voortbrengende oorzaken dezer plaats zich kunnen bloot- 

 stellen , zonder door de ziekte aangetast te worden. Ik 

 heb slechts twee personen leeren kennen , welke negen 

 maanden lang , ofschoon zij vrij sterk leefden , van de 



7^ 



