{ 120 ) 



iawrijvinoen v. üiig. ciner. en pappen voorgeschreven, door 

 welke behandeling de pijnen verminderden inaar de koorts 

 een volkomen typheus karakter aannam , met bruinachtig 

 beslatyen tong, brandend heete huid (calor mordax) bui- 

 tengewoon versnelden pols (tot 130 slagen in de minuut) 

 en geene groote verwachting op genezing meer liet koes- 

 teren. De buik zwol steeds meer op en liet duidelijk fluc- 

 tuatie waarnemen. Onder deze verschijnselen bezweek de 

 lijderes den Isten Februarij 1844. 



Sectie 5 uren na den dood. 



Het lijk, het aangezigt uitgezonderd, was weinig ver- 

 magerd en liet toen nog niets van eene zoo ver verbreide 

 en zoo zeer ontwikkelde dyscrasie , als wij later vonden , 

 vermoeden. De buik matig gespannen en naar alle kanten 

 «elijkmatig opgezet zijnde, liet fluctuatie en den fundus 

 uteri 3 duim beneden den navel voelen. \n de linea alba , 

 tusschen navel en syraph. oss. pub. eene incisie makende, 

 vloeide dadelijk een geelachtig helder vocht uit de wond , in 

 welke zich later de uterus vertoonde. Vervolgens de wond 

 verwijderende stroomde het vocht, maar nu met veel 

 bloed vermengd uit, tot dat ik, op het laatst de buik- 

 holte geheel geopend hebbende, in hare diepte enkel bloed 

 vond. In het fluidum zelf en op de oppervlakte van 

 den uterus, de darmen en de overige buikorganen en in 

 het kleine bekken bemerkte ik eene witachtig roode , wee- 

 ke hersenachtige zelfstandigheid, welke of vrij in het 

 vocht dreef, of los op de genoemde deelen lag, zonder 

 daarmede vergroeid te zijn. Bij nader onderzoek vond 

 ik hoe meer ik de regter nier naderde, meer van deze 

 producten , geheele handen vol daarvan van achter de 

 lever en het colon adscendens te voorschijn brengende. 

 Niet zonder moeite ontdekte ik eindelijk de regternier. 



