( 822 ) 



Op Jen 22sten iVovember 1842 's middags 12 uur 

 werd ik geroepen bij eene inlaodsche soldatenvrouw 

 welke des inorgeus 4 uur verlost was , doch bij wel- 

 ke de nageboorte nog niet was uitgedreven. (De uit- 

 drukking van den man , die mij riep : soedara tra- 

 mauw kloewar! deed mij eerst aan eene tweelingge- 

 boorte denken). 



Ik vond de lijderes onder een' balie-balie liggen , 

 omringd door inlandsche vrouwen, welke haar door 

 bidden, wrijven en trappen poogden bij te staan. 



Tusschen de beenen der kraamvrouw lag een kind 

 van de vrouwelijke kunne, naar de berekening der 

 moeder rijp en voldragen , echter klein , met eene rood- 

 achtige huid en de schouders en den rug met haar 

 begroeid ; het was door de navelstreng met de ge- 

 slachtdeelen der moeder in verbinding. De baarmoeder 

 stak, ter grootte van een struisvogelei buiten de 

 schaamdeelen uit en had eene violetroode kleur. Het 

 zich aan derzelver spits bevindend orificium uteri 

 was ter grootte van een gulden geopend. De moeder- 

 koek was nog niet uitgedreven. Tusschen den linker 

 schaamlip kwamen vliesachtige blazen te voorschijn , 

 welke veel gelijkenis met darmkronkelingen hadden , 

 doch bij nader onderzoek oedemateuse opzwellingen 

 der nymphae bleken te zijn. 



Ik had dus hier een' prolapsus uteri met terugge- 

 houden nageboorte voor mij en het was maar al te 

 waarschijnlijk , dat deze prolapsus ontstaan was door 

 het trappen op den buik der barende en het trekken 

 aan de navelstreng, waardoor de helpende vrouwen de 

 nageboorte hadden gemeend te kunnen doen lozen en 

 den afgang der placenta te bespoedigen. 



Na de navelstreng afgebonden en doorgesneden en 

 het kind aan de borst eener min gelegd te hebben , 



