( S28 ) 



1844 en (l<i lijder had den tijd tot den 27sten Fe- 

 bruarij gelieel paralytisch doorgebragt. De ledematen 

 wareu vermagerd en hadden het voorkomen van lan- 

 gen tijd verlamde leden. Door eene energische toedie- 

 ning van nux vomica was tot op den 22sten Maart 

 eenige beterschap bewerkt geworden , het vooruitzigt 

 op een volmaakt herstel echter nog teer twijfelachtig; 

 althans was de lijder nog niet in staat , in iets zich 

 zelven te helpen. Van 22 Maart tot 19 April werd 

 de machine dagelijks gedurende» 15 minuten, later tot 

 den 5den Mei om den anderen dag aangewend. Ook 

 hier was de toenemende beterschap dagelijks zigtbaar, 

 en sedert den 5den Mei heeft de lijder het gebruik 

 der armen en beenen tot zijnen wil, loopt» hoezeer 

 nog eenigzins onzeker, doen zonder stok door geheel 

 het hospitaal, en wint dagelijks aan krachten. 



Op den loden Mei werd in het hospitaal opgeno- 

 men eene p. m. 50 jarige Javaansche vrouw , lijdende 

 aan trismus en opisthotonus. Tien dagen te voren was 

 deze vrouw , na eenige nachten op eene vochtige stee- 

 uen vloer te hebben geslapen, door hevige pijnen in 

 de kaauwspieren en onvermogen ora den mond te ope- 

 nen aangetast geworden. Zij had zich, om dit te 

 verhelpen door eene andere vrouw doen pitjitten , 

 door zacht drukken en kneden de verstijfde spieren 

 willen doen ontspannen. Onder deze bewerking was 

 zij van het bed afgevallen , had terstond hevige pijnen 

 in de lendenen bespeurd, en konde sedert dien tijd 

 niet anders dan sterk achterover gebogen liggen : 

 (blijkbaar de eerste aanval van opisthotonus). Gedu- 

 rende 10 dagen waren de toevallen toegenomen, en 

 bij de komst in het hospitaal bestond volmaakte mond- 

 kleni en dysphagie ; het gelaat was ontsteld , de hals- 

 spieren waren als touwen gespannen , de borst- en 



