( 364 ) 



ging door de opgelegde hand «en irrijrljigigeraisch 

 gevoeld werd , als of de Synovia eene dikkere ea lij* 

 veriger consistentie aangenomen had. Hel sdieenheeft 

 was is deszelfs continuïteit zonder ziekelijUe vera^ide- 

 rin^'. de Toet- «n dijgewrichten waren minder lijden- 

 de. Het ellebooggewricht was bij aanraking en uit- 

 slrekking van den arm gevoelig. Deze laatste bewe- 

 ging was onvolkomen door eene geringe verkorting 

 van den muscnlus biceps brachii. Het «choudergewricht 

 liet de ruimste bewegingen toe, maar daarentegen was 

 het handgewrlcbt tusschen carpus en voorarm aan eene 

 groote pijnlijkheid onderhevig , die zich over den ge- 

 heelen bandtoestel der middenhand en zelfs der kootjes 

 uitstrekte, zoodat de vriendschappelijkste handdruk de 

 hevigste pijnen veroorzaakte , en het vatten van meer 

 volumineuse ligcliamen onzeker en het tillen van eeuig- 

 ïiws zware voorwerpen onmogelijk werd. 



De functien der huid en pisorganen waren niet 

 merkbaar veranderd en er werden noch overvloedig 

 zweet noch in het oog vallende veranderingen der 

 urien waargenomen , ofschoon de pols zelfs in den re- 

 raissietijd eene snelheid (tot 130 slagen in de minuut) 

 en hardheid toonde , gelijk naauwelijks in de meest 

 ontwikkelde ontstekingen waargenomen wordt. De hart- 

 slag was bovenmate sterk en stiet de opgelegde hand 

 met geweld terug. Het eerste geruis«h had eenen wa- 

 ren metaalklank (timbre) en de pause was zoo kort 

 dat zij naauwelijks merkbaar was. De longen gaven 

 bij de exploratie geene ziekelijke veranderingen Ie 

 kennen, hoezeer de respiratie van tijd tot tijd zuch- 

 tende was , even alsof de gewone inspiraliën niet 

 volkomen aan de behoefte voldeden. Reeds de eerste 

 uitwerking der baden Mas verrassend en de lijder 

 geroeide zich na eene korte reeks derzelve aaomerke» 



