( 867 ) 



mus acuttis bleef, hoewel zeer pijnlijk , zonder gevolgen. 

 In Augustus 1842 in deze gewesten aangekomen , kon 

 hij zich niet dan nieeijelijk acclimatiseren , en leed veel 

 door het gewoon tropisch exantheem, maar bleef van 

 ernstige ziekle vrij. Hij bevond zich te Salatiga , toen 

 hij in April 1813 eene opzwelling kreeg in den hoek boven 

 het inanubrium sterni, die door 2 musculi sternocleidomas- 

 toidei gevormd wordt. In het begin weinig hinder daar- 

 van bespeurende , schreef hij dezelve toe aan de drukking 

 van de stropdas- Maar allengkeus werd dezelve grooter , 

 zeer pijnlijk en toen zij openbrak, ontlastte zij etter, 

 welks hoeveelheid in evenredigheid tot de uitwendige zwel- 

 ling zeer groot was. Uit deze opening bleef voortdurend 

 etter vloeijen , toen de lijder vier weken daarna eene 

 opzwelling der regter borst bekwam , die onder het sleu- 

 telbeen begon. Een diukkend verband kon derzelver uit- 

 breiding tot aan den tepel niet beletten , en zij Averd ein- 

 delijk geopend. Door eene diepe insnijding ontdekte men 

 eene etterverzameling, die onder de groote borslspier 

 verborgen lag en het losse celweefsel , van af het sleutel- 

 been tot in den omtrek van den tepel, vernield had, zoo- 

 dat de ondermijning zich tot aan het borstbeen uitstrekte, 

 waar laler eene tweede incisie tot ontlasting des etters 

 noodzakelijk werd. Alle pogingen , om deze openingen 

 te sluiten , bleven viuchteloos : zij trokken zich zamen , 

 heelden onvolkomen , en ontlastten aanhoudend eene aan- 

 merkelijke hoeveelheid ettei' , waardoor de krachten des 

 lijders spoedig ondermijnd werden. In Januarij 1844 werd 

 hij in het hospitaal te Samarang opgenomen , en hier 

 aan eene methodische anlidijscratische behandeling onder- 

 worpen , echter met zoo weinig gevolg , dat dezelve niet 

 alleen zonder uitwerking op de oude tistelopeningen bleef, 

 maar zelfs het openbreken van eene nieuwe aan den bui- 

 tenkant van den m. sternocleidomastoideus niet voor- 



