( 880 ) 



IX. Phijsconia hepatis. HijdropB universalis Tijph- 

 Ittis chronica. Urticaria. 



I. oud 24 jaren , in Indië sedert 1842. Van bloeijondo 

 constitutie, was hij in Europa altijd welvarend geweest. 

 In 1842 kreeg hij te Samaranff febris interiniltens , 

 waarvan hij na 2 maanden herstelde , zonder dat organi- 

 sche veranderingen achterbleven. In Augustus 1843 werd 

 hij door eene zeer intensieve dijsenteria nervosa aangetast, 

 \en gevolge van welke een chronische buikloop terugbleef, 

 die hem tot Junij 1844 onder behandeling deed blijven, 

 als Avanneer hij tot bevestiging zijner gezondheid naar 

 Oenarang gezonden werd. Hier kreeg hij eene rheuraati- 

 sche gewrichts affectie welke na zijne terugkomst te Sama- 

 rang door eene leverontsteking gevolgd werd. Deze 

 laatste een' chronisch verloop nemende , werden onze 

 thermen voor hem dienstig geoordeeld. 



Patiënt gaf bij zijne aankomst volgende verschijnselen 

 ter observatie. Het geheele ligchaara opgezet door ana- 

 sarca, die het gelaat bijzonder misvormde door de zwel- 

 ling der oogleden en lippen ; de buik sterk prominerende 

 door hijdropisch vocht, de lever zeer gevoelig; bij 

 drukking op dezelve benaauwdheid , misselijkheid; de lig- 

 ging op de linker zijde wordt niet lang verdragen ; het 

 coecum wordt gevoeld als een hard, vast, zwaar , worst- 

 vormig ligchaam , dat onbewegelijk , bij drukking hoogst 

 gevoelig is. Het overige gedeelte van de dikke darmen 

 schijnt vrij van ontaarding. De eetlust is matig , de 

 smaak natuurlijk; veel dorst, de ontlastingen ongeregeld; 

 bijmengiug van bloederige slijm in de faeces. Koorts 

 wordt niet waargenomen; de pols klein, hard, onge- 

 lijk. De ademhaling wordt zeer belemmerd door 

 het naar bovengeperste middenrif. Dijspnoë des nachts. 

 Patiënt lijdt aan spoedig overgaande duizeligheid, klaagt 

 over drukkende pijn in den regier schouderen oksel; de 



