( 40o ) 



voor den invloed van het licht niet biJ74onder gevoelige 

 pupil, het blndvlies dikwijls met bloed opgespoten ; de tong 

 gewoonlijk dik, geel of vuil wit beslagen, met roode ran- 

 den en punt; bittere smaak; geweldige ja onleschbare 

 dorst ; braking van n\i eens natuurlijke , dan weder in 

 hoedanigheid veranderde en in de keel brandende galach- 

 tige stotfen, welke vaak in ongeloofelijke hoeveelheid wor- 

 den uitgebraakt. Sotnlijds wordt er door het braken 

 slechts een dun, waterachtig slijm ontlast; dikwijls is 

 het braken zoo hevig, dat zelfs de geringste hoeveelheid 

 vocht , tot vermindering van den onleschbaren dorst geno- 

 men , veelal niet binnengehouden wordt; — opgezetheid 

 van de praecordia met een hevig gevoel van angst, bran- 

 ding en bij de minsle drukking geweldige pijn in dezelve, 

 welke pijn ook zonder drukking , soms zoo hevig 

 is , dat zij bij elke ademhaling gevoeld wordt. J)e lever 

 en vooral ook de milt worden hierbij in eenen duidelij- 

 ken toestand van opgezetheid waargenomen; ook schijnt 

 de bovenbuikstreek op het gevoel heeler te zijn dan het 

 overiore Gedeelte des liorchaams. Hierbii is nu eens con- 

 stipatio alvi aanwezig, dan weder ontlasting van taaije , 

 kleiachtige, donkergekleurde stoffen, en van eene don- 

 kerbruine soms koffij kleur! ge urien , welke even als de 

 drekstoffen bij de onlasting een brandend gevoel verwekt , 

 terwijl de urien naderhand , tegen het einde van den 

 koortsaanval soms zeer troebel is en somtijds een hoewel 

 zeer onbeduidend bezinksel vertoont. 



Indien de ademhaling niet te veel door de pijn in de 

 praecordia wordt belemmerd , is zij snel doch regelmatig. 

 De pols is ov^er het algemeen versneld, gedurende het 

 eerste tijdperk van den koortsaanval meer klein en kramp- 

 achtig onderdrukt , gedurende het vervolg voller en groo- 

 ter te noemen ; even zoo is de huid in het begin droog 

 ea heet, naderhand zeldzamer met een ruim, veelvuldi- 



T Jaarg. 3^ Afiev. 27. 



