( ^08 ) 



volgl er of eene leiuissio of e^^iie zuivere iuleniiissio ; 

 het eersle heeft echler verreweg meer plaats dan het 

 laatste. Soms gaal de remillei ende koorts in eene inter- 

 mitterende , soms de intermitterende in eene remitterende 

 over ; het laalsle is altijd met /eer veel gevaar verge- 

 zeld , als duidende de neiging der ziekte naar het tweede 

 of zenuwachtige tijdperk aan. Meestal wordt er een 

 tijpus quotidianus, zeer zeldzaam een tijpus tertianus 

 waargenomen; nimmer heb ik een' lijpus quarlanus ge- 

 zien. HoL'w el ik hiermede niet zeggen wil , dat er geeu' 

 iijj)us quarlanus voorkomt , is zij echler dan toch als 

 hoogst zeldzaam Ie heschouwen. Vele schrijvers hebben 

 beweerd , dat de njoeraskoortsen meestal anderendaagsche 

 zouden zijn , doch bij de onderhavige ziekte is de lijpui 

 quotidianus verre weg de veelvuldigste. Over het alge- 

 meen is de tijpus echtei- zee»- onregelmatig. 



Gedurende de remissio of intermissio is er een gioot 

 gevoel van uitputting en zwakte aanwezig. De pijn in 

 de praecordia is wel wat afgenomen , doch blijft dikwijls 

 nog steeds beslaan , even als de dorst en veelal ook de 

 neiging tot braken. Hoezeer de lijders eenen gei uimen 

 tijd slapeloos waren , kunnen zij ook thans meestal den 

 slaap niet vatten, hetwelk tot het gevoel van vermoeid- 

 heid niet weinig bijdraagt. 



Drie wegen staau er thans voor de ziekte , indien zij 

 aan zich zelve wordt overgelaten, open om in te slaan, 

 zij gaat of onder blijvend bestaan van bovengemelde 

 verschijnselen in hevigheid voort , of in het zenuwach- 

 tig tijdperk over , of in genezing. Wij zullen deze 

 drie gevallen kor lelijk beschouwen. 



In het eerste geval komt , nadat de re- of intermissie 

 korten tijd aanwezig is geweest , de volgende aanval wel- 

 dra met dezelfde verschijnselen , doch meestal nog hevi- 

 ger , en niet zelden volgt de dood in dit geval in den 



