( 467 ) 



telijke hoek van Java) en eenige soorten vaii doekoes , 

 doch ook deze minder goed dan te Batavia. Het najaar 

 geeft vooral manga's , beter dan te Batavia maar minder 

 lekkere soorten dan de oosthoek ; verder nangka's en si- 

 rihkaija's. — Bovendien vindt men nog een menigte vruch- 

 ten, die niet in den smaak der Europeanen vallen, omdat 

 zij zuur of wrang zijn , maar door de Inlanders veel ge- 

 geten worden. —Van vruchten, uit Europa ingevoerd, 

 ziet men op eenige particuliere erven druiven , die meestal 

 zuur zijn ; nu en dan eenige persiken , die klein zijn en 

 alleen den geur, maar niet den smaak der vrucht hebben , 

 en die benevens eenige aardbezien , als zeldzaamheden uit 

 het gebergte , gevonden worden. 



Onder de boomvruchten van Samaraiig behoort ook noo^ 

 de kokosnoot, die hier in groote hoeveelheid geteeld, maar 

 nimmer als vrucht gegeten wordt. De geraspte noot en de 

 uit dezelve geperste melk dienen vooral bij bereiding van 

 vele toespijzen bij rijst , en de olie , welke men uit de 

 kokosnoot bereid , is voor den Inlander het eenige vet , 

 wat hij bij zijne spijzen gebruikt, in Europeesche huis- 

 houdingen echter , alleen bij groote duurte van boter , als 

 surrogaat aangenomen en wel eetbaar, wanneer de olie niet 

 ouder is dan 48 uren , want later bekomt dezelve eenen 

 zeer onaangenamen bijsmaak, die voor Europeanen walging 

 verwekkend is. 



Wat dierlijk voedsel aangaat , is Samarang rijkelijk 

 voorzien van hoenders, die op geheel Java den voornaam- 

 sten vleeschkost der Europeanen uitmaken, maar geene zoo 

 smakelijke schotels opleveren als in Europa , omdat men 

 te weinig zorg draagt voor de opkweeking dezer dieren 

 en voor hunne toebereiding in de keuken. Hetzelfde mag 

 ook van de eenden gezegd worden, die in menigte, en nog 

 meer van de ganzen» die minder ligt maar toch altijd ver- 

 krijgbaar zijn. Kalkoenen worden te Samarang niet ge- 



