( -490 ) 



Ie bei'eiden , die bedwelmend genoeg zijn. Des te groo- 

 ler liefiiebbers zijn zij van koffij , die zij sl.ip r met 

 suiiver maar zonder melk genieten ; van wijn of andere 

 <Teestrijke dranken maken hier zelfs de voorname inlan- 

 deis in hunne liuizen Q(^en gebruik , hoewel de meesten , 

 daartoe uitgenoodigd Mordende , geeiie zwarigheid er in 

 zien , door een enkel glas wijn tegen de voorschriften 

 van den koran te zondigen. 



Alleen bij feesten prijken de tafels der infanders met 

 een oneindig getal schotels ; — hunne gewone tafels zijn 

 zelfs bij rijken zeer eenvoudig bezet. De Javaan eet, op 

 den grond zittende , langzaam en op zijn gemak ; om 

 hun in het eten te storen , moet iets zeer dringends 

 voorvallen. 



Bijna even zoo veel behoefte, als aan eten en drinken, 

 hebben de Javanen aan het gebruik van sirih (betel), die 

 zij met pinang (arekaj , gambier , kalk en tabak gemengd 

 bijna den geheelen dag kaauwen , waardoor hunne lippen 

 en tanden bruinrood geveiwd worden , en hunne adem 

 eenen aromatischen reuk aanneemt. Ook enkel tabak 

 pruimen zij veel s en vrouwen en mannen zijn even zoo 

 zeer aan deze gewoonte verslaafd , die zij evenwel eerst 

 met de jaren der maubaarheid aannemen. 



De mannen rooken buitendien ook veel , doch alleen 

 eene soort van sigaren , die zij zelve bereiden, door den 

 Hjn gesneden tabak in een dun , droog blad van maifs of 

 pandanus te rollen , doch iil zoo geringe hoeveelheid , 

 dat een deigelijke sigaar naauwelijks 5 minuten duurt. 

 De Javaausche tabak is zeer sterk en bijtend van smaak , 

 en wordt alleen door fijn snijden en droogen van het ta- 

 baksblad toebereid. 



Over de zindelijkheid der Inlanders valt ueiuig te roe- 

 men. Zij baden en overgieten hun ligchaam wel is waar 

 zeer dikwerf met water , maar minder om zich te zuiveren 



