( 491 ) 



dan om zich ie verkoelen ; het komt hen daarom ei ook 

 weinig op aan , hoe schoon het water is, wat zij daartoe 

 •bezigen ; zeep gebruiken zij zelden , meer nog eene 

 zwakke loog uit verbrand slroo beieid , waarmede zij 

 hun lang en dik hoofdhaar uitwasschen , wanneer het door 

 zweet en kokos-olie al te vuil en zelfs stinkend geworden 

 is. Ifunne kleederen wasschen zij nu en dan , maar ook 

 meest alleen met water , doch zij gebruiken ook wel ze- 

 kere vruchten en bladeren , die de uitwerking van zeep 

 doen. Ook hunne matten, waarop zij slapen , wasschen zij 

 somtijds af, maar hunne hoofdpeuluwen, die zonder slopen 

 gebruikt worden , deelen ninuuer in dit voordeel. 



Wat de beschaving aangaat, staat de Javaan van Sama- 

 rang wel is waar beueden de Europeanen en Chinezen , 

 maar boven de binnenlandsche Javanen en de overige 

 Polijnesié'rs. 



Yoor de opvoeding der kinderen wordt weinig zorg 

 gedragen. Men laat dezelve tot hun 4de en 6ile jaar 

 geheel naakt , of met eeuige gouden of andere metalen 

 versierselen behangen , in regen en zonneschijn rondloo- 

 pen zoo veel zij verkiezen. Slechts scheert n>en hun nu 

 en dan het hoofd kaal, om het ongedierte te weren» 

 en om den groei van het haar te bevorderen. Men 

 noodzaakt de kindereu van hunne vroege jeugd af aan , 

 veel te eten en stopt zelfs zuigelingen met rijst en 

 pisang vol ; oudere kindereu eten en snoepen den geheeleu 

 dag door, indien hunne middelen zulks toelaten. Zoodra zij 

 de uoodige krachten bezitten, vergezellen de kinderen hunue 

 ouders bij derzelver bezigheden , vooral bij de armen. 

 Welgezetenen zenden de jongens in eene school , waar zij 

 bij een' priester leeren bidden, schrijven en lezen, welke 

 kundigheden onder de Javanen meer verbreid zijn, dan men 

 op het eerste gezigt zoude gelooven. 



De Javaausche taal is de volkstaal te Sarnarang , doch 



