( S07 ) 



De LophobrancUIen komen wegens derzelver gering vo- 

 lumen niet in aanmerking. Wij bezitten er twee soorten 

 van , die in B atavia's zoete wateren nu en dan gevan- 

 gen worden. Alle bovenbedoelde soorten zijn bovendien 

 individueel weinig talrijk en der bevolking genoegzaam 

 bekend , om waarschuwingen tegen derzelver gebruik over- 

 bodig te doen zijn. 



Hier zullen daarom slechts de overige familieu meer 

 geresumeerd worden. 



Itajoieden. 



Het vleesch der Bataviasche roggen is in het algemeen 

 veel smakelijker en ligter verteerbaar dan dat der Noord- 

 zee-Rajoieden. Dagelijks worden eenige soorten ter markt 

 gebragt , voornamelijk Trijgon lijmma [Ikan Pai'ee), die 

 wel de minst smakelijke is en een' omvang van meerdere 

 voeten bereikt. Na deze is de meest algemeene soort de 

 Rhinobatus Thouini (Ikan tjoetjot Hola) , wiens vleesch 

 meer is gezocht. Alle overige soorten van roggen zijn 

 minder algemeen , komende slechts van tijd tot tijd ter 

 markt. Zij bestaan uit 4 soorten van Mijliobatus , waar- 

 van de Mijliobatus marinari , die zwart vleesch heeft , 

 door de Chinezen tegen hooge prijzen betaald wordt ; 

 voorts uit Pastinachus üarnak Rupp. ; uit 3 soorten van 

 Anacanthus , nog 3 soorten van Trijgon en nog 3 van 

 Rhinobatus. Behalve de bedoelde moeten hier nog andere 

 soorten voorkomen. In deze bijdiage zal echter slechts 

 gesproken worden van slechts die soorten, welke wij hier 

 hebbeu gezien , latende Avij de in sommige werken als hier 

 voorkomende vermeld wordende species, voor alsnog buiten 

 kritiek. 



Squaloteden. 



Hardheid en moeijelijke verteerbaarheid van vleesch ma- 



