W!XtUn0chappeHjkc B^trigfett. 



Werkzaamheid van den berg Semiroe ifi Janu-- 



arij 184S. 



Geen berg op Java heeft mij zoo zeer aaa de bergen 

 van mijn Yaderland herinnerd , als de Semiroe. Niet 

 dat hij in gedaante meer dan andere overeenkomt met 

 de granietbergen der Alpen ; — die overeenkomst is inte- 

 gendeel nog geringer dan bij de meeste zijner broeders. 

 Maar de omstandigheid, dat hij de hoogste derzelve is , 

 riep mij den Monthlanc in de herinnering terug , met 

 welken hij nog iets anders gemeen heeft , n. 1. de klcu- 

 renwisseliug in de verlichting naar den stand der zon. 

 Yoor al verrukkend was het gezigt op denzelven 's mor- 

 gens vroeg , kort voor en bij den opgang der zon. Het 

 graauwe zand» dat den top des bergs bedekt, vertoonde 

 dan een' rozenrooden gloed , even als in den herfst en 

 bij ondergang der zon de met sneeuw bedekte toppen der 

 Alpen en vooral die van den Monthlanc en Montrosa, 

 Heeft men het geluk, kort voor den opgang der zon uit 

 den krater te zien opstijgen een der rookwolken , die 

 bijkans om het half uur of het uur uitgestooten worden, 

 dan zal men het heerlijk gezigt nimmer vergeten. Lang- 

 zaam verheft zich de wolk , langzaam breidt zij zich naar 

 boven uit , daar zich de kolom dwarrelend van uit het 



