( r,u ) 



centium ontwikkelt, tot zij eindelijk een' reusachligen 

 boom scliijr»t te vormen , die zich rozenrood en onbe- 

 Kchrijfelijk schoon op het furaamiMit afteekent , lot hij 

 eindelijk in ligle , met goud omkransde vlokken zich op- 

 lost. Zoo lang ik mij in Lamadjang ophield, was de 

 berg bijzonder werkzaam. Hij dreef zeer dikwijls de ge- 

 melde rookwolken uit en in zoo groote massa's , dat zij 

 bij windstilte in korten tijd den berg tot diep beneden 

 zijn' top geheel omhulden. Met het invallen van den 

 nacht, wanneer alles stil geworden was, kon men duide- 

 lijk in de rigting des bergs een geluid hooren , als dat 

 van verwijderdeu doffen donder , hetwelk dikwijls onafge- 

 broken 6 — 10 minuten aanliield. In den nacht van 20 

 tot 21 Januarij , bij helder maanlicht , voer ik in eetie 

 kleine praauw van Poeger naar JVoessa Baron. Omstreeks 

 middernacht zag ik uit den krater van den Semiroe 

 (ongeveer 16 palen n. n. w. van mij verwijderd) eene 

 groote vuurkolom opstijgen , die zich langzaam verhief 

 en eindelijk in zich zelve ineen viel Deze kolom moet 

 voornamelijk uit gloeijende sleenen bestaan hebben , want, 

 nadat zij ineengevallen was , zag ik langs de buitenste 

 helling des bergs, vonken met bliksemsnelheid nederschie- 

 teo en nu eens verdwijnen, dan weder lichten. Dit wa- 

 ren gewis gloeijende steenen , die langs den berg afrol- 

 den , nu eens in de kleine geïsoleerde bosschen verdwe- 

 nen en dan weder op het naakte zand te voorschijn 

 kwamen. Hoeveel schooner nog zou dit gezigt geweest 

 zijn , zonder maanlicht ! Het is opmerkelijk , dat de Za- 

 tnongan en de Broiiio reeds sedert lang buitengewoon 

 ruslig zijn. IVaauwelijks ontwikkelt de krater van genen 

 berg nog eenige rookzuilen. — Tijdens een uitstapje naar 

 den z. o. lijken voet van den Semiroe zag ik het 

 eerste, dat de oostelijke top van dezen berg niet slechts 

 een' krater , maar in 3 diepe kloven , die zich van des- 



