( 657 ) 



gosis vera) te doen , noch van de maag , noch van de 

 lever, noch van de milt ; hoe toch zoude b. v. eene van 

 deze of welke hier ook denkbare ontsteking door de aan- 

 wending van Sulph. chinii bedwongen kunnen worden?, 

 maar wel met eene der zoogenaamde neurophlogosen (inflam- 

 maiiones toxicae seu paralijticae) , welke ziekten over het 

 algemeen de algemeene bloedontlastingen niet verdragen. 

 Schönlein zegt aangaande deze familie van ziekten: 

 »Man darf sich durch den heftigen Orgasmus , und die 

 Hinneigung der Sijmptomen zum sijnochösen Character nie 

 zu heftigen allgemeine Blutentziehungen verleiten lassen. 

 J)enn auf diesen Zustand der Reizung , folgt bald der des 

 Torpors , des Zusaramensinkens der Krafte , und (hat der 

 Arzt gleich im Amfange unmassig Blut eutleert) alle 

 Zeiclien der luanitio Sanguinis , des ganzlichen Collapsus 

 Virium , und Tod im Folge desselben , nicht durch die 

 Krankheit an sich"; (l) en niemand zal toch willen 

 beweren , dat eene aderlating van 3 a 4 oneen hier iels 

 uitwerken zoude (2). 



(O 1-1. Tom. 1 pag, 495. 



C2) Ook aangaande de in gematigde gewesten voorkomende en 

 met de febr. Batav. endemic. het meest overeenkomende koortsen, 

 lezen wij , bij verschillende schrijvers , de nadeelige uitwerkin- 

 gen vermeld , die aderlatingen aldaar hadden. Sljlvius de Ie 

 Boe geeft in zijne beschrijving eener epidemie van intermitte- 

 rende koortsen , welke met de onderhavige de grootste overeen- 

 komst heeft (Oratio de causis epidemiaeLeijdensis 

 Ao. 1669) op, dat de lijders geene vensesectiones konden verdragen. 

 Lancisius schrijft van zijne eerste epidemie, dat de koort- 

 sen in Mei en Junij (1695) begonnen te woeden , dat zij in den 

 beginne goedaardig van natuur waren , zoo de geneesheeren zich 

 slechts van aderlatingen onthielden, want dat de koortsen daarna 

 een' aanhoudendcn en boosaardigen tij pus verkregen. Van de ade 

 T Jaarg. A' Aflev. ^g. 



