( 6S9 ) 



er van afhangt , is het dus , zelfs bij de minste zich op- 

 doende remissio , zaak , onverwijld eene zoodanige gift 

 van dit praeparaat toe te dienen, als ons voor het terug- 

 keereu van eeneu koortsparoxijsmus vrijwaart , of het ten 

 minste waarschijnlijk maakt, dat de aanval , mogt dezelve 

 ook terugkeeren , veel van zijne hevigheid zal verloren 

 hebben. Wilde men hier wachten , tot de remitterende 

 koorts in eene intermitterende was overgegaan , of tot de 

 complicatien verwijderd zijn , om eerst daarna Sulph. 

 chinii toe te dienen, dan zoude men zich in de uit- 

 komst jammerlijk bedrogen zien; de koorts, waarmede 

 men hier te doen heeft , is eene ware perniciosa , en 

 laat geen onnut tijdverlies toe. 



Hoe is het echter gesteld in die gevallen , waarin een 

 zoo hevige doodelijke volgende aanval juist niet te wach- 

 ten of te vreezen is? Zal men ook hier terstond tot 

 de toediening van Sulph. chinii overgaan , of eerst 

 de bilieuse gastrische complicatien verwijderen? Wanneer 

 men de schrijvers over de aanwending van Sulph. chinii 

 in intermitterende koortsen naleest , komt men in twijfel 

 wat te doen. De een raadt op ondervinding de koorts 

 terstond te breken ; de andere , insgelijks op ondervin- 

 ding, om eerst nadat de gastrische verschijnselen (die er 

 volgeus den eersten zelden of slechts consecutief , ten ge- 

 volge der koorts aanwezig zijn, volgens den laatste, bij- 

 na altijd worden waargenomen) , zijn opgeruimd , en eene 

 zekere hoeveelheid koortsaanvallen is voorafgegaan » de 

 koorts te breken. 



Ik voor mij zoude gelooven , dat men , in gewone in- 

 termitterende koortsen , juist niet zooveel op de door 

 sommigen zoo gevreesde complicatio of irritatie gastrica 

 behoeft te letten , die meestal een gevolg der koorts 

 schijnt te zijn, ten minste ouder de toediening der S. 

 chinii veelal verdwijnt; doch wanneer wij de verschijnse- 



