( 676 ) 



De lijder klaagt wel over hoofdpijn , meer echter 

 over groote duizeligheid ; op zijn gelaat slaat eene 

 groote gevoelloosheid (slupor) te lezen. Desniettegen- 

 staande antwoordt hij van tot tijd vrij geregeld op 

 heitreen hem gevraagd wordt » doch met eene zekere 

 van tijd tot tijd angstige gejaagdheid. De pupil is 

 vernaauwd , de vaten van het bindvlJes met bloed 

 gevuld; volgens zijn zeggen was er gisteren avond eene 

 onuitstaanbare hoofdpijn aanwezig geweest. De lippen 

 zijn droog en roetachtig (fuligineus) beslagen ; . de 

 tong droog , rood met een dun geelachtig beslag , de 

 smaak bitter ; hoewel er vroeger vele galachtige stof- 

 fen waren uitgebraakt , was er echter thans geen e 

 misselijkheid meer aanwezig ; de scrobiculus cordi 

 opgezet en gespannen met hevige pijn ; bij drukking 

 op den scrobiculus cordis ontstaat er eene groote be- 

 naauwdheid , zoodat dezelve terstond op het gelaat 

 des lijders wordt uitgedrukt ; in de lever en de milt 

 schijnt er minder pijn bespeurd te worden. Bij het 

 drukken op den buik wordt een eigenaardig geluid 

 als van daarin aanwezige gassoorten waargenomen; 

 er is sedert twee dagen geen stoelgang geweest ; de 

 urien bruin gekleurd en brandend ; de pols versneld, 

 weinig gevuld met eenige hardheid ; de huid geel ge- 

 kleurd , droog 9 met calor mordax. De lijder is zeer 

 onrustig, ligt bijna geen oogenblik stil, en woelt van 

 de eene zijde van het bed naar de andere (Hirud. 

 oific. No xvi applicentur ad scrobic. cordis. Pulv. 

 ex Merc. dulc, gr. ij singulis bihoriis exhib. Mixt. Ri- 

 verii. Sinapism. ad plantas pedum). 



Det avonds. De hoofdpijn en duizeligheid niet 

 verminderd ; van tijd tot tijd looze brakingen met een 

 brandend gevoel. De smaak bitter en droog , hoewel 

 de tong vochtiger is dan dezen morgen. De pijn in 



