( 684 ) 



soms was het als weggevreten (geërodeerd) ; vooral 

 kwam dit aan de beide openingen der maag (cardia 

 en pijloriis) het menigvuldigst voor. Meestal waren de- 

 ze ingewanden met eene groole hoeveelheid groen , 

 slijmerig (mogelijk is dit dikwijls het gevolg van het 

 calomel) of met een meer taai en bruinachtig , zel- 

 den geelachtig vocht gevuld. 



De klieren der darmbuis werden opgezet aangetrof- 

 fen , zoo wel grootere (als b. v. de gl. Feijeria- 

 nae) als ook , vooral in het duodenum, de kleinere, 

 welke dikwijls verheven en hard boven de oppervlakte 

 uitstaken , zoodat het slijmvlies op het gevoel niet 

 ongelijk was aan eene rasp, 



Alle deze veranderingen waren het sterkst in het 

 bovenste gedeelte van het darmkanaal , en namen , naar 

 mate men verder van de maag kwam , langzamer- 

 hand af. Ia eenige gevallen werd er echter weder 

 sterkere roodheid en erosio nabij de valvula ileo- 

 colica waargenomen. 



Hoogst zeldzaam leverden de dikke darmen bij hen, 

 welke gedurende de koorts zelve overleden, eenige op- 

 merkenswaardige verschijnselen ; alleen werd het slijm- 

 vlies somtijds iets meer donker- of paarschrood , en 

 de venae haemorhoïdales meestal met zeer veel bloed 

 gevuld gevonden. 



De mesenteriumklieren waren dikwijls grooter en 

 harder dan in den gewonen toestand , doch kon men 

 deze verandering niet als standvastig voorkomende 

 beschouwen. 



In andere organen heb ik geene bijzondere van de 

 onderhavige ziekte afhankelijke verschijnselen kun- 

 nen waarnemen. De plexus van het zenuwknoopstel- 

 sel leverden mij , zoo dikwijls ik die onderzocht heb , 

 niets opmerkensvvaardigs op. £n hoewel ik de moge- 



