2i8 Neue Gehölze. 1908. 



Lateinische Diagnosen der in diesem Jahrbuche neubeschriebenen oder 

 neubenannten Gehölze. Wo es sich nur um die Namensänderung einer schon be- 

 kannten Pflanze» handelt, ist eine Beschreibung hier fortgelassen, ebenso dort, wo sie 

 schon im Texte dieses Buches lateinisch gegeben war. 



1. Acanthopanax acerifolium Schelle (pag. 217). 



Arboris nostrae urbis nunc 5 m altae et robustae et validae truncus 30 cm 

 altus dimetiente est 12 cm, i m altus, dimetiente 9 cm, cum ramis a 40 fere 

 usque ad 60 cm longis et cum germinibus permultis, plerumque ascendentibus. 

 Trunco ramisque sunt ramuli foliosi quidem sed breves, ut hi cum spinis densissimis 

 directe divertentibus aut aliquantulum sursum curvatis, ab i usque ad 2 cm longi 

 primo quasi brunneo deinde incano colore obliti. Ramis novellis color est griseo- 

 viridis interruptus hinc inde cortice longe-rotundo et parvo et fulvo, color ramorum 

 majorum rimis oblongis obductus est. Foüa A. acerifolium ab A. ricinifolium foliis valde 

 distincta sunt habitu rectiore quae aliquantulum laxa esse novimus; praeterea folia 

 A. acerifolium majora sunt, ut 40 cm, imprimis etiam pediculus 50 cm fere. 7 illae 

 folii laciniae, quae ad inferiorem partem paulum contrahuntur, laciniatae sunt ubi 

 plurimum usque ad medium folium, folia autem A. ric. incisa sunt prope ad stipulam 

 folii. Margo utriusque generis pariter serrata est, margo autem A. ac. undulate se vertit. 

 Et nervis majoribus praecipue a medio folio magis ramosis, ex candido rufis, non 

 violaceis ut A. ric. nervi, et toto folio est tomentum multo minus densum et luteum 

 et crispum quam folia A. ric, immo vero petiolus fere totus viridis eget eins omnino 

 aut paene omnino. Ceterum foliis non est color ille nitens proprius aversae parti 

 foliorura A. ric. sed color paene viridi-flavescens. Cicatrices petiolorum per plures 

 annos in veteribus ramulis conspicuae sunt. 



2. Acer neglectum Annae Schwerin (pag. 216). 



Folia propuUulantia obscure sanguinea, matura olivacea. Color idem ac in 

 Acer platanoides Schwedlerii. 



3. Acer neglectum Friderici Schwerin (pag. 216). 



Folia juniora propuUulantia albido-flava, serius nitida aurea, nervis petiolisque 

 rubescentibus. In locis aridis foliorum color aureus constans; in locis umbrosis 

 folia sensim viridescentia. Turiones juniores albido-flavae, in pagina ad solem versa 

 rubescentes. 



4. Acer Pseudoplatanus microcarpum Schwerin et Bornmüller (pag. 216). 

 Folia matura subtus dense lanuginosa, minuscula, 7 cm longa, 9 cm lata, 



trilobata vel subquinquelobata lobis latis rotundatis. Fructus angulo fere recto (acuto) 

 divergentes, maturi usque ad 2,5 cm longi, alis 0,4 cm latis instructi; ovarium 0,3 cm 

 latum maturum sparse pilosum (itaque ad subsp. villosum pertinens). 



5. Acer Pseudoplatanus tricuspidatum Schwerin et Bornmüller (pag. 216). 

 Folia matura subtus dense lanuginosa, parva, 7 cm longa atque aequilata, 



ad Ys laminae usque in lobos 3 angustos longiusculos apice acuminatos divisa. 

 Fructus 4 cm longi, angulo acuto (circ. 45 °) divergentes, maturi sparse pilosi (itaque 

 ad subsp. villosum pertinentes); alae basi angustatae, apice usque ad 17 cm latae. 



6. Alnus Spaethii Gallier (pag. 215). 



Gaudex rubro-brunneus lenticellis numerosis obsitus. Rami obscure rubro- 

 brunnei lenticellis parvis instructi, glabri vel apicem versus parce pilosi. Turiones 

 glabrae, purpureo-brunneae, 2 — 4 : i — 2 mm. Petioli 1,5 — 2 cm longi, glabri vel 

 sparse pilosi. Folia lanceolato-ovata, apice breviter acuminata 6 — 16 : 3 — 6 cm, 

 subcoriacea, supra nitidula subopaco-viridia, subtus dilutiora, plerumque glabra, rarius 

 in axillis nervorum barbellata, margine acute dentata, dentibus inaequalibus; nervi 

 Primarii 6 — 8 sparse ramosi. Folia propuUulantia purpureo-violacea. Strobili 

 (2)— (3) — 4 oblongi parvi, 1,5:1 cm; amenta 2 — 4, circ. 6 — 7 cm longa. 



7. Gytisus albus durus E. Jouin (pag. 195). 



