344 F. Gustafsson. 



in quo obsciirata priore scriptura manu saeculi undecimi vel fortasse duodecimi 

 ineuntis scripta erat litteris luiigobai'dicis Statu Acliilleis — ad hoc carmeii 

 emendandum quid e codice possit liaui'iri, alias exponemus — . Veterem scrip- 

 turam accuratius examiiiatam cum intellexissem ad me non pertinere, sed esse 

 particulas non intégras proplietarum minorum in latinum sermonem conversorum, 

 tamen non contemnendam censui, sed vel propter aetatem dignam quac, quan- 

 tum posset fieri, Icgeretur et cognosceretur. Itaque, quibus horis per malignam 

 saepius illo tempore solis lucem licebat in vetere scriptura eruenda occupatus, 

 non pauca effeci ut legerem. In patriam cum revertissem, quamquam non iis 

 quibus opus fuerat instrumentis librorum uti poteram, edere constitui vetustis- 

 simi libri reliquias, antea praesertim neglectas. 



Nam solus, quod sciam, Vercellonius in libello italice scripto huius co- 

 dicis fccit mentionem, tum quidem nihil aliud agens nisi ut dcmonstraret etiam 

 sanctarum litterarura libros rcscribi esse solitos; idem antiquissimam esse dicit 

 scripturam *). 



De aetate codicis nihil adfirmaverim **), sexto tamen saeculo si quis scrip- 

 tum putavcrit, non obloquar. Vetustatis indicia sunt u n c i a 1 i u m litte rarum 

 formae semper servatac, pulcherrimae et plcnissimae, verborum rara, sj'Uabarum 

 ubique recta divisio, sententiarum distinctarum et stichorum, quantum vidi, usus 

 nondum frequens, antiqua et incorrupta scribendi ratio, librarii menda paucis- 

 sima. Correctionem unam tantum repperi certam fol. XI a. Compendia non 

 inveniuntur nisi quae in divinis libris semper fuerunt usitata, ut ds, dus, isrl. 

 De lineola superducta m litteram in fine verbi significante vix dubitandum vi- 

 detur, quamquam semcl tantum eam certe vidi in ligatura fol. I a positam. Li- 

 gaturas quas vocant admisit librarius in finibus versuum easque simplicissimas. 

 Neque minoribus litteris usus esse videtur, nisi forma vix mutata sive ad exitum 

 adducit versum sive cum addendum fuit aliquid. Ornamenta addita videntur 

 non sane exquisita arte perfecta. In paginarum ac sententiarum initiis poni 

 solct littera maioris formae paulum in margine prominens. Versus non ubique 

 recta linea feruntur, sub finem praesertim. Paginae non divisae sunt, ut ad- 

 modum lougi sint versus. Ex vetere libro ad novum, qualis nunc est Achil- 

 leidos codex, conficiendum cum .diversa folia nullo ordine exsecta sint eadem- 

 que non solum complicata et consuta, sed etiam, quod plus attulit detrimenti. 



*) „Scrittura antichissima". Vid. Dissertazioni Accadeiniche di varie argumente. 

 Roma 1864, pag. 10 et net. 



**) Conferautur de hac re quae verissime dixit Theod. Mommsenus vir celeber- 

 rimus ia comraentationibus phil. hist. Reg. Societ. Scient. Beroliu. a. 1868 pag. 159. 



