Fragmenta Veteris Testamenti in latinum conversi. 345 



variis modis recisa, quam ampla fueriut, certe dici non putest; maiorem quae 

 nunc dicitur quartanariam forniam, si non etiam illa maiorem, liabuisse constat. 

 Dimensis cnim in singulis foliis spatiis et inscriptis et vacuis veteris libri 

 scripturam rcpperi altam fuisse metrum quod dicitur mcnsurae decimanae gal- 

 licae 0,iß5. latam fere 0,16"; vacuum autem spatium, ubi maximum, et in dextro 

 et in sinistro margine patere 0,075™, in inferiore item 0,075'°, in superiore 

 0,0475"°; totam igitur veteris libri paginam altam fuisse, ut minimum, 0,2875™, latam 

 0,3". Foliorum scrvatorum numerus est undecim, in novo libro, niulto quippe 

 minoris formae quam fuit vêtus, duplicatus. Versus in unaquaque pagina vetere 

 sunt duodccim, neque in iis saltem quas connnodc legere potui est cur existimem 

 fuisse plures paucioresvc. Litterarum in singulis versibus admodum est varius 

 numerus; minimus enim est, nisi falloi-, duodecim, maximus viginti quattuor. 

 Sumniam in eadem pagina longissimi et brevissimi versus differentiam esse 

 Septem litterarum rcpperi. In sententia conclusa vel concludenda, ut videtur, 

 non semcl litterarum numerus seu diminutus est seu auctus. Nulla ego causa 

 adducor, alios ut alias partes librarios scripsisse, ncdum ex diversis fuisse liaec 

 folia libris sumpta censeam. 



Sed alia subit dubitatio animum meum reputautis non in minimis rebus 

 discrepare intcr se hune codiccm et vulgatam editionem. Nescio tarnen an 

 etiam plus abhorrerc putem eum de quo agimus librum ab Itala quae appel- 

 latur versione. Quamquam liacc scribenti ad manum non est Sabatakii opus 

 aut aliud, unde possim de illa re ccrtior ficri, praeter hoc quod ex illius doc- 

 tissimo libro excerpsi, iuxta quod ponam euudem locum de Vaticano codice 

 descriptum addita vulgatae discrepantia. 



Jon. 3, 8. 9. 



Antiqua versio. 



Vaticanus codex. 



et cooperti sunt saccis homines et iu- et operiantur saccis homines et iumenta, 

 menta, et clamaverunt ad Dominum (Viih/. et) clament ad Deum (P, Viilg. 



vehementer; et re versus est unusquis- 

 que de via sua mala et ab iniquitate, 

 quae erat in manibus eorum dicentium: 

 quis seit, si convertatur Deus et ex- 

 hortetur et avertatur ab ira furoris 

 sui, et non pereamus. 



Dominum) in fortitudine; et converta- 

 tur vir a via sua mala et ab iniqui- 

 tate quae est in manibus eorum; quis 

 enim (Jioc verbum omittiticr in Vulg.) 

 seit, si convertatur et ignoscat Deus 

 et revertatur a furore irae suae, et 

 non peribimus (ultimum verbum legi 

 nequit in cod. Vatic). 



