Fragmenta Veteris Testamenti in latinum conversi. 249 



Hos. 4, 6. 7. 



Novi libri pag. 12 avers, (b) et pag. 13 advers. (a) summo margine cer- 

 nuntur vestigia antecedentis versus secundi. 



Fol. la (I b ?). Contiadt j)o 



puhis eo quocl non 



HABUEJlJrSCIENTlAM 3 



(HyOÄTy^clENTlAMREP 



PULIST/ REP eLLÄM 5 



TENESAgERDOTIOFUN 



(gÄRISjyJIHIETQlJlA 



OBLITAZSLEGEMDÎ 



TUlOBLIUISCAT^ET 



[I(§(ô)[FflL[l©'RUMTUORU 10 



Hos. 4, 7. SECUNDUMMULTITU 



DINEMEORUMQUI 12 



(sic peccaverunt mihi). 



V. 3. Minorihus Utter is expressa sunt in fine versus tertii am, item in segventi 

 versu rep. Ligaturae sunt in v. 6 fin. un, sed id qtiidem nescio quo modo correctum, 

 in V. 10 orü. 



V. 7. quia om. T, xaï èsrelâd^ov. T. 9, 10. filiorum tiiorum et ego F; x«j'w 

 êsttX^doficei réxvmv cov. V. 12. qui om. V; avtuiv ovtmç. 



In altera veteris plagulae parte (13 b et 12 a novi libri) nihil equidem 

 potui videre nisi ornanienta quaedam simplicissima duobus sinistri marginis lo- 

 cis disposita. 



32 



