﻿4 
  A. 
  LINDHAGEN, 
  COPPERNICI 
  COMMENTARIOLUS. 
  

  

  confectum 
  esse. 
  Coppernici 
  ipsius 
  manu 
  non 
  scriptum 
  esse^ 
  

   ex 
  eo 
  quoque 
  intelligas, 
  si 
  curn 
  chirographo 
  ejus, 
  in 
  editione 
  

   Varsaviensi 
  (1854) 
  foras 
  dato, 
  comparaveris. 
  

  

  De 
  vera 
  scriptura 
  archetypi 
  Coppernicani 
  conjicere 
  ne- 
  

   quaquam 
  aiisus, 
  verba, 
  literas, 
  interpunctionem 
  exemplaris 
  

   Stockholmiensis 
  quam 
  accuratissime 
  describere 
  idoneum 
  esse 
  

   putavi; 
  de 
  conjecturis 
  videant 
  ii, 
  qui 
  in 
  libris 
  Coppernici 
  in- 
  

   terpretandis 
  versantur. 
  Atque 
  ut 
  quasi 
  imago 
  exemplaris 
  

   nostri 
  veritati 
  quam 
  proxima 
  proponatur, 
  omnes 
  .literas, 
  com- 
  

   pendiis 
  scribendi 
  significata?, 
  cursivis, 
  qui 
  vocantur, 
  typis 
  ex- 
  

   pressae 
  sunt. 
  

  

  Uno 
  tantum 
  loco 
  (pag. 
  13, 
  vers. 
  24), 
  quse 
  sint 
  verba 
  librarii^ 
  

   pro 
  certo 
  eruere 
  non 
  potui; 
  ne 
  tamen 
  hac 
  re 
  incommodi 
  

   aliqiiid 
  afferretur, 
  eam 
  ipsam 
  paginam 
  (Fol. 
  6 
  b) 
  selegi, 
  quae 
  

   in 
  tabula 
  adjecta 
  habitum 
  manuscripti 
  repraesentaret. 
  

  

  Quod 
  attinet 
  ad 
  historiam 
  commentarioli, 
  de 
  bis 
  verbis, 
  

   quibus 
  in' 
  libro 
  de 
  nova 
  stella 
  anni 
  1572 
  ^) 
  Ttcho 
  Brahe 
  uti- 
  

   tur, 
  adhuc 
  ut 
  videtur 
  obliteratis 
  monere 
  velim 
  : 
  »Aut 
  si 
  lubet 
  

   respectu 
  anuui 
  Orbis 
  Solis 
  bgec 
  conciliare, 
  eo 
  modo 
  quo 
  idem 
  

   quoque 
  fecit 
  Copernicus 
  in 
  Tractatulo 
  quodam 
  de 
  Hypothe- 
  

   sibvis 
  a 
  se 
  constitutis, 
  quem 
  mihi 
  Ratisbonge 
  aliquando 
  manu- 
  

   scriptum 
  impertijt 
  Clarissimus 
  vir 
  D. 
  Tbaddeus 
  Hagsecius,. 
  

   diutina 
  amicitia 
  mihi 
  coniunctissimus 
  : 
  ego 
  vero 
  eundem 
  po- 
  

   stea 
  alijs 
  quibusdam 
  in 
  Germania 
  Mathematicis 
  communicaui: 
  

   quod 
  idcirco 
  commemoro, 
  vt 
  sciant 
  ij, 
  in 
  quorum 
  manus 
  

   Scriptum 
  illud 
  peruenerit, 
  vndenam 
  profectura 
  sit». 
  Neque 
  

   dubium 
  est, 
  quin 
  haec 
  ad 
  exemplar 
  quoddam 
  manuscriptum 
  

   liujus 
  ipsius 
  commentarioli 
  spectent. 
  

  

  ') 
  Tyclaonis 
  Bralie 
  Daui^ 
  Astronomife 
  instavratfe 
  progymaasmata 
  

   Quorum 
  h^c 
  prima 
  pars 
  . 
  . 
  . 
  Vraniburgi 
  Danije 
  & 
  Pragse 
  Bohemite, 
  1610' 
  

   Pag. 
  479. 
  • 
  ■ 
  

  

  