﻿14 
  A. 
  LINDHAGEN, 
  COPPERNICl 
  COMMENTARIOLUS. 
  

  

  in 
  ipso 
  sidere 
  in 
  qixacwique 
  tnnc 
  parte 
  suj 
  orbis 
  fuerit. 
  

   Quapi^op^gr 
  si 
  tunc 
  sidus 
  in 
  absid 
  e 
  sit, 
  vel 
  ei 
  åiameti^ditev 
  

   opposito, 
  latitudine 
  non 
  penitus 
  carebit, 
  tametsi 
  in 
  nodis 
  tunc 
  

   versetur. 
  Hinc 
  vero 
  decrescente 
  hac 
  inflexione 
  quoad 
  Ysque 
  

   5 
  tellus 
  per 
  quadrantein 
  circulj 
  dicto 
  loco 
  amoueatur, 
  et 
  simili- 
  

   tudinem 
  inotuum 
  maximo 
  illius 
  deuiationis 
  punctMS 
  a 
  -sidere 
  

   tantundem 
  distiterit 
  nullum 
  prorsus 
  huiusce 
  deuiationis 
  vesti- 
  

   gium 
  reperitur 
  et 
  deiuceps 
  deuiationuin 
  libramento 
  continuato 
  

   et 
  ilio 
  principio 
  a 
  septewtrionib?<s 
  ad 
  austrum 
  declinante 
  ac 
  

  

  10 
  identidem 
  a 
  sydere 
  sese 
  elongante, 
  secundum 
  telluris 
  ab 
  ab- 
  

   side 
  remotionera 
  sydus 
  ad 
  eam 
  perducitur 
  partem 
  quse 
  prius 
  

   australis 
  fuerat. 
  Nunc 
  autem 
  oppositionis 
  lege 
  septentrionalis 
  

   facta 
  donec 
  iterum 
  ad 
  summarn 
  librationis 
  circulo 
  peracto, 
  

   vbi 
  rursum 
  maxima 
  fit 
  deuiatio 
  et 
  primse 
  simul 
  et 
  asqualis 
  

  

  15 
  Sic 
  demum 
  parj 
  modo 
  per 
  reliquum 
  semicirculum 
  pergit: 
  

  

  Fol.7b 
  Qnarpropter 
  nunquam 
  fit 
  meridiana 
  hsec 
  latitudo 
  I 
  quam 
  ple- 
  

  

  rumqwe 
  deuiationem 
  vocant, 
  et 
  baec 
  duobus 
  orbibus 
  fierj, 
  con- 
  

  

  centricis 
  et 
  axibus 
  obliquis, 
  sicut 
  in 
  superioribus 
  dicebamus, 
  

  

  bic 
  quoqiié" 
  coiisentaneum 
  esse 
  videtur. 
  

  

  2 
  DE 
  MERCVEIO 
  

  

  Sed 
  omnium 
  in 
  coelo 
  rairabilissimus 
  est 
  ^ 
  cursus, 
  qui 
  

   pene 
  imperuestigabiles 
  permeat 
  vias, 
  vti 
  perscrutarj 
  non 
  facile 
  

   queat: 
  Addit 
  prteterea 
  difficultatem, 
  quod 
  sub 
  radijs 
  inui- 
  

   sibiles 
  plerumqi<e 
  meatus 
  occupat, 
  et 
  paucis 
  admodum 
  diebus 
  

  

  2 
  5 
  visibilem 
  se 
  exbibet, 
  attamen 
  comprebendetur 
  et 
  ipse, 
  modo 
  

   altiorj 
  ingenio 
  quispiam 
  incumbat. 
  Conuenient 
  et 
  buic 
  

   Epiciclj 
  duo, 
  vt 
  in 
  venere 
  in 
  orbe 
  suo 
  reuolubiles. 
  Nam 
  

   maior 
  Epiciclus 
  cum 
  orbe 
  suo 
  pariter 
  facit 
  reuolutiones 
  vt 
  

   illic 
  absides 
  eius 
  sedem 
  grad 
  14 
  et 
  medium 
  post 
  vtp 
  spicam 
  

  

  30 
  constituens. 
  Minor 
  autem 
  Epiciclus 
  contraria 
  illius 
  lege 
  du- 
  

   plicj 
  vero 
  reuolutione 
  reflectitur 
  vt 
  in 
  oranj 
  situ 
  telluris 
  quo 
  

   absidem 
  buius 
  superauerit 
  vel 
  ex 
  aduerso 
  respicit 
  sidus 
  a 
  

   centro 
  maioris 
  Epiciclj 
  remotiss. 
  sit, 
  atque 
  in 
  quadrantibus 
  

   proximum 
  et 
  buius 
  quidem 
  orbem 
  tertio 
  mense 
  duximus 
  re- 
  

  

  35 
  uertj 
  hoc 
  est; 
  88 
  diebus 
  cuius 
  semidimetiens 
  partes 
  capit 
  9"/5 
  

   quarum 
  semidiametrum 
  magnj 
  orbis 
  25 
  posuiraus; 
  Ex 
  bis 
  

   autem 
  primus 
  Epiciclus 
  accipit 
  vnam 
  et 
  41. 
  m. 
  secundus 
  autem 
  

   tertiam 
  etiam 
  partem 
  boc 
  est 
  minutias 
  34 
  fere, 
  sed 
  is 
  quidem 
  

   circulorum 
  concursus 
  bic 
  non 
  sufficit 
  vt 
  in 
  coeteris: 
  Terra 
  

  

  4 
  siquidem 
  in 
  supradictis 
  absidis 
  respectibus 
  permeante 
  longe 
  

   minorj 
  apparet 
  ambitu 
  sidus 
  mouerj, 
  quam 
  ratio 
  circulorum 
  

  

  