36 GUST. o. A:N MALME, RINODINA SOPHODES OCH RINODINA EXIGUA. 



In ripa lacns Immeln Scanise orientali-borealis, loco inter- 

 dum inundato, legimns hiijus speciei 1". : crusta rimoso-areolata, 

 areolis planis v. convexinsculis, cinerea v. obscnre cinerea, 

 hypothallo indistincto; apotheciis usqiie ad 0,6 mm. latis, sub- 

 innatis, disco nigro v. fusconigro: thecio tenuiore, 100 — 120 jH 

 alto ; parapbysibus magis cohcerentibns ; sporis paiTllo minoribus, 

 18— 24(— 26) 1^1 longis, (9— )10— 12(-14) ^i crassis (fig. II: 36). 



Externo babitu R. milvinam (Wnbg) srepe in memoriani 

 revocat htec species, at ei parum affinis. Major afRnitas adesse 

 videtur cum R. Ifevigata (Ach.). Sporarum indole cuni R. 

 hiatorina Körb. {R. squomnlosa Bagl., R. finibriata Körb. etc.) 

 sat congruit, ut jam monuit Th. M. Fries. 



Di st r ib. (jeographica: Specimina in Suecia meridionali 

 lecta examinavinus e Scania: Tomarp (ipsi) et Hjersås (f. su- 

 pra commemor. ; ipsi); Blekim/ia: Tving (eandem f.; H. Falk; 

 Ups.); Osfrogothia: Ödeshög (ipsi); Vcstrogotkia: KinnekuUe 

 (Gr.^we; Ups.). Verisimiliter latius distributa. 



Saxa et arenaria et duriora, sfepe ± humida, incolit. 



Ad hane speciem pertinere crederemus RinocUnam exiguam 

 y immdaiam Blomb. apud Th. Fr. Lich. scand. pag. 202. 



Stratum corticale excipuli sat tenue, superne paullum 

 attenuatum, meduUare gonidiis mediocribus refertum; margo 

 proprius parum evolutus. Thecium 90 — 110 {.i altum, superne 

 ± fuscescens. Paraphyses apicem ver sus ± ramosse, sat indi- 

 stincte clavatse, clava uno alterove septo articulata, apicibus 

 cohserentes. Sporre (parce evolutse, ssepe morbosee) ut apud 

 Fl. arenariam (Hepp) at nonnihil minores, 18 — 22 fi longee, 

 9 — 11 ji< crassse. 



Cfr prseterea Th. Fr. 1. c. 



