﻿THE AGE OF PETROXIUS ARBITER. 133 



it highly probable that in these instances, too, he has followed some ancient exem- 

 plar. 



C. 58. 12: "volpis xida." Cf. Phaedr. 4. 3. 1 : "Fame coacta vulpis alta in vinea 

 Uvam appetebat." 



C. 59. 1: "sangueu illi fervet." Cf. Ennius in Nou. 3. 224 and 10. 504: "lieu me 

 miseram, interii, pergunt labere sanguen sanguine." Cato in GeU. 3. 7 : " cumque inter 

 mortuos defatigatum vulneribus aegreque spirantem, quod sanguen defluxerat, cogno-- 

 vere, eum sustulere." Ennius in Cic. de Orat. 3. 58. 218: "nemo est tarn firmo inge- 

 nio et tauta confidentia, Quin refiigiat timido sanguen, atque exalbescat metu." Lucret. 

 1. 836 (with Lachmann's note) : " et de pauxillis atque minutis Visceribus viscus gigni 

 sanguenque creari." 



C. 62. 13: "jacebat mUes mens in lecto tamquam bo^is." Cf VaiTO de L. L. 7, 

 p. 122: "nunc ua consuetudinc aliter dicere pro Jo\"is Juppiter, pro bo^is et bus bos, 

 pro struis strues." 



C. 63. 3 : " margaritum." Cf Augustus in Macrob. Saturn. 2. 4 : " Tiberinum mar- 

 garitum." Augustus appljing this term in a jocose manner to Msecenas, it is not im- 

 probable that he preferred to use the popular, less elegant fonn of the word. Tacit. 

 Agric. 12: "gignit et Oceanus margarita sed suffusca ac liventia." 



C, 75. 10 : " Tarn magnus ex Asia veni, quam hie candelabrus est ad summa." Cf 

 CaecUius in Non. 3. 202 : " memini ibi candelabrum ligneum Ardentem." 



C. 116. 4: "O mi, inquit, hospites." Cf Plant. Cist. 4. 2. 8: "Mi homines. Mi 

 spectatores." 



C. 43. 6: "quod frunitus est, quamdiu ^ixit"; c. 44. 16: " Ita meos fruniscar, ut 

 ego puto omnia iUa aedilibus fieri"; c. 75. 3: "Kogo, inquit, Habinna, sic peculium 

 tuum fruniscaris, si quid perperam feci, in faciem meam inspue." Besides a passage in 

 Plant. Rud. 4. 3. 84, — "Hinc tu, nisi malum, frunisci nil potes: ne postules," — which 

 is of itself enough to prove the existence and use of this word at an early period, there is 

 a very important statement in A. GeU. 17. 2: "Domus, inquit, suas quemque ire jubet 

 et sua omnia fi-unisci : fiunisci rarius quidem fuit in aetate M. Tullii ac deinceps infra 

 rarissimum : dubitatumque est ab imperitis antiquitatis, an Latiuum foret : non modo 

 autem Latinum sed jucundius amoeniusque etiam verbum est frimiscor quam fruor: et 

 ut fatiscor a fateor ita fruniscor factum est a fruor. Q. MeteUus Numidicus, qui caste 

 piu'eque lingua usus Latina Aidetur, in epistola, quam exul ad Domitios misit, ita scri- 

 psit : Illi vero omni jm-e atque honestate interdicti : ego neque aqua neque igni careo, 

 et summa gloria fruniscor. Nonius in AteUana, quae Parens insciii^ta est, hoc verbo 

 ita utitur : 



VOL. VI. NEW SERIES. 18 



