( 17 ) 



Koolzure kalkaarde. 



» bitteraarde. 



Aluinaarde met zeer weinig ijzeroxijd»- 

 Kieselaar de. 

 Koolzuur. 

 Zwavelwaterstof. 

 Organische stof. 



B. Quantitatieve analyse. 



Proef I. 2II,G00 grm. water behandelde men met 

 ammonia en zoutzure barietaarde. Het verkregen neder- 

 plofsel filtreerde men van het voebt af en behandelde hetzelve, 

 uitgewasschen zijnde, met azijnzuur. Het fillraat met 

 zwavelvuur ontleed , gaf zwavelzure barietaarde , die 

 gegloeid 1,110 grm. woog, beantwoordende aan 0,209-1 

 grm. koolzuur , hetwelk voor 1000 grm. water 0,9891 

 grm. koolzuur geeft. 



(Het atoomgewigt koolstof is bij deze berekening ;= 

 75,00 aangenomen naar de bepalingen van Dumas). 



Bovengenoemd vocht behandelde men , met salpelerzuui 

 zuur gemaakt zijnde, met salpelerzuur zilveroxijtle. Het 

 pnecipitaat loste men in overmaat van ammonia 10° Ph. 

 Belg. op, en wat zich daarin uiet oploste, werd als 

 joodzilver in rekening gebragt. Dit joodzilver woog 

 0,0035 grm. — 1000 grm. water geven dus 0,01654 welke 

 0,008913 grm. jood bevatten, hetwelk zich met 0,000894 grm. 

 magnesium tot 0,009807 grm. joodmagnesium vereenigt. 



Proef II. 211,600 grm. water werden met amijlumpap 

 en joodtinctuur behandeld, zoo lang toteene blijvende 

 blaauwe kleur werd voortgebragt. Men verbruikte 

 daarbij 0,0645 grm. jood , die aan 0,00866 grm. zwavel- 

 waterstofgas beantwoorden : 1000 gr. waler bevatten dus 

 0,04091 grui. zwavelwatei stofgas. 



Proef III. 729. 450 grm water werden op het achtste 



