GEDACHTEN 



OVER PLANTENPHYSIOGNOMIE IN HET ALGEMEEN EN 

 OVER DIE DER VEGETATIE VAN JAVA IN HET BIJZONDER. 



I. Drie groote tijdperken kunnen wij in de geschiedenis 

 der Plantenkunde onderscheiden : dat van empirisch waar- 

 nemen , van analytisch onderzoek en van synthetisch rang- 

 schikken. De eerste periode omvat den gansenen tijd 

 der oude wereld en van het eerste , grootste gedeelte der 

 middeleeuwen. Dezelve strekt zich uit tot Gessner en 

 Caesalpinus, Destijds was de Botanie geene zelfstandige 

 wetenschap , welke eenen innerlijken , noodweudigen zamen 

 hang hezat ; het was eene bloote zamenvatting van alles, 

 wat een ieder in het dagelij ksche leven van de planten 

 wereld zag en kennen leerde ; eene incohaerente opeenstape- 

 ling van hetgeen de ervaring geleerd had van de aanwen- 

 ding der planten in de geneeskunde en de huishoudkunde , 

 van alle uitlegging van derzelver beteekenis in de theo- 

 gonie en mythologie, somtijds verrijkt met zonderlinge 

 berigten over de voortbrengselen van verre gewesten. 

 De plant op zich zelve was geen voorwerp van onderzoek ; 

 zij was dit alleen voor zoo ver zij met de menschen in 

 onmiddelijke betrekking stond. Daarom ook vindt men 

 geene eigenlijke beschrijvingen bij de oude schrijvers , die 

 trouwens meestal over planten handelen , welke zelfs den 

 meesten menschen bekend waren. Daarom ook is het me- 

 nigmaal zoo moeijelijk te zeggen, van welke planten Theo- 



