(28) 



het uiterlijk voorkomen der planten in terminologische 

 formulen. Zoo ontstonden de beide deelen der analytische 

 plantkunde : het systematisch gedeelte of de rangschik- 

 king en de terminologie of kunstwoordenleer ; deze , de 

 analijsis der uiterlijke vormen eens individu's ; gene , de 

 analijsis der gezamenlijke plantenwereld als éénheid be- 

 schouwd. Van Gessner af, door Bauhin en Tour- 

 nefort , tot aan Linnens ontwikkelden zich de begrip- 

 pen van genera en species meer en meer; van Gessner, 

 door Caesalpin en Tourtiefort tot Linnens geschiedde 

 dit met het begrip van sijstema. Weldra kwam nog daar- 

 bij de analijsis van den inwendigen bouw der gewassen , 

 de anatomie der planten, en hier waren een Malpighi en 

 een Grew de groote bouwmeesters. Thans waren alle 

 rigtingen aangegeven, langs welke men tot de beschouwing 

 en kennis der plantenwereld , wat uiterlijken vorm en 

 zamenstelling aangaat, geraken kan. Veel later eerst 

 hield men zich bezig met de tijdelijke verschijning der 

 planten , derzelver ontwikkeling , ontstaan en vergaan , 

 kortom met derzelver levensgeschiedenis ; veel later dus 

 vormde zich een nieuwe tak der plantkunde , de Phijsio- 

 logie. De opteekening en vorming van namen (nomencla- 

 tuur), derzelver vergelijking (sijno7iijmen-kennia) werden 

 niet vergeten ei waren zelfs voor menigeen , die zich tot 

 den naam bepaalde en zich met den vorm tevreden hield , 

 de gansche plantenkunde , en zulke geleerden leefden en 

 stierven met den vorm , en hadden niet het minste denk- 

 beeld van den geest , welke deuzelven bezielen moet. 

 Veel minder dan in de eerste periode hield men zich op 

 met het praktisch gedeelte , de geneeskundige en huis- 

 houdelijke Botanie , welke als aanhangsel bij de onderschei- 

 dene systematische afdeelingen en de onderscheidene spe- 

 cies behandeld werd. 



Het derde tijdvak der plantkunde neemt een' aanvang 



2* 



