( 29 ) 



der daartoe behoorende gewassen tot den caclu» - vorm moe- 

 ten brengen , een ander gedeelte tot den vorm der altijd 

 groene loof hoornen , een derde tot den vorm, welke eeu 

 groen eenvormig kleed daarstelt, dat is, tot de kruidach- 

 tige tapijtvormende gewassen. Men is het dus eens, dat hier 

 drie of meer verschillende phijsiognomien in eene familie 

 bevonden worden. Wij hebben derhalve eene familie met 

 eene heterogene phijsiognomie. Dat zelfde kan van het 

 genus ficus , van de species vitis vinifera gezegd worden- 

 Familiea met eene homogene phijsiognomie zijn bij de 

 Mossen, de Coniferen, de Froteaceén en meer andere. Voor 

 familien en genera kan derhalve het bestaan eeuer phijsio- 

 gnomie niet ontkend worden , daar dezelve, indien al niet 

 wat den naam , dan toch wat de zaak betreft, reeds lang 

 algemeen erkend en aangenomen is. Is dit zelfde ook het 

 geval met de species en met individu's? Ik voor mij twij- 

 fel er geenszins aan. Maken wij iemand uit het volk, die 

 nooit met botanie iels te doen heeft gehad , op eenen 

 treurwilg, eenen cijpres of op sohelfiiet opmerkzaam, dan 

 zal hij zeggen, dat elk dezer gewassen eeu geheel ander aanl 

 zien heeft als de overige. Het aanwezen en het verschi- 

 der phijsiognomie valt hem bij de 3 genoemde individu's 

 terstond in de oogen , zonder dat hij zich van den aard 

 zijner waarnemingen en van derzelver beteekenis bewust 

 is. Een Javaan zal ons hetzelfde antwoord geven , wan- 

 neer wij hem eenen pinang- eenen waringin- boom en eene 

 sirih-plaut aanwijzen. Hebbeu eindelijk de wijnrank, welke 

 ouder Italië 's milden hemel vrolijk tegen olmboo- 

 men opklimt , de wijnstok , die aan den jeugdigen Rhijn 

 om zijnen paal gebonden staat, de wijnstok, die in het 

 nevelige Engeland langs berookte muren opgroeit, dezelfde 

 phijsiognomie? — gewis niet. De oorzaken waardoor dezelve 

 in gedaante en aanzien verschillen, kunnen en moeten daarbij 

 in aanmerking komen. Ten uilen tijde hebben de men- 



