( 297 ) , 



komeude met die der onderlip. De poten, acbt in getal, 

 zijn vijfledig. De geledingen nemen in dikte , maar niet 

 in lengte naar voren af. Het eerste lid is het korist e, 

 dikste en bijna bolvormig. Allen zijn met alleenstaande 

 baren bezet, gelijk ook het bovenlijf van het diertje. 

 Aan het laatste lid hangt aan een draudvormig verlengsel 

 eene zuigklier, welke waterhelder, naar voren iels dikker 

 en ter zijde toegespitst is. Eerst zonde men haar bijna 

 voor eene zesde dwarsspletige voetgeleding aanzien. De 

 rug en het achterlijf zijn tot één doorloopend stuk ver- 

 groeid, met eene donkere, ruigharige plaat bedekt , welke 

 van achteren eenigzins verlengd en afgerond toeloopt. Het 

 onderlijf is iets witter. Aan hetzelve bevinden zich drie 

 donkere vlekken , welke bijkans hoornachtig schijnen. De 

 eerste ligt onder de borst, heeft aan eiken harer vier regte 

 hoeken een doornachtig haar en schijnt zonder opening te 

 zijn. De tweede vlek ligt tusschen het achterste paar po- 

 ten en nog meer naar achteren , vormt een langwerpig 

 trapezium , wiens breedste zijde naar achteren gekeerd en 

 in het midden diep gegroefd is. Mogelijk is deze groef 

 eene legopening ; ten minste daaruit kwam bij een zacht 

 drukken op het diertje een sneeuwwitte kogel te voor- 

 schijn , welke ligtelijk een eijerklomp zijn kou. De derde 

 vlek is van achteren , langwerpig , eivormig en aan beide 

 einden zeer stomp : in het midden bevindt zich eene naar 

 den omtrek concentrische verdieping , die echter naau- 

 welijks beraerkbaar is en eene vlakte insluit , in het mid- 

 den overlangs gegroefd en bijna den omtrek van de vlakke 

 zijde eener koffijboom beschrijvende. 



Ik heb zeer stellig acariden van verschillende grootte 

 (oude en jonge) in éénen zak bij elkander gevonden. 

 Menigmaal liepen de diertjes lustig in het rond, wanneer 

 ze uit hare gevangenis werden bevrijd ; menigmaal bleven 

 ze als dood en bedwelmd liggen. Het is bijna oubegrijpe- 



