( 298 ) 



lijk hoe 25 dezer diertjes te gelijk in cénen zak , plaats 

 vinden. Ook zijn ze eng zatnengepakt , gewoonlijk bij pa- 

 ren op elkander gedrongen. 



De inlanders, welke bij mijne onderzoekingen toeschouw- 

 den , wisten vooraf niets van het verschijnsel. Zij hielden 

 de kleine acariden eenvoudiglijk voor de jongen der hout- 

 hommel. 



Wat merkwaardig is , deze ingewantlparasiten zijn we- 

 derom door parasiten bewoond: namelijk door eene mijt, 

 die natuurlijk met het ongewapende oog niet te zien is. 

 Deze parasietluis of mijt is een eirond, doorschijnend hel- 

 der geel diertje met lange , zijdeachtige poten. Vooral 

 zijne achterpoten zijn buitengewoon verlengd. Het kruipt 

 in de voegen van het onderlijf van het boven beschreven 

 diertje rond en wordt gemakkelijk van de jongen van dit 

 laatste onderscheiden. 



Hoe komen deze luizen of mijten in het ligchaam der 

 Xijlocopa? Zou de volgende omstandigheid daarover eenig 

 licht kunnen verspreiden ? Ik vond later in de honigrijke 

 bloemen der Alstonia sericea jonge diertjes van dezelfde 

 acaridensoort , die ik in het ligchaam der houlhommel 

 gevonden had. Zuigt misschien deze laatste met den honig 

 der alstoniabloemen eijeren of larven van de beschrevene 

 acariden mede in , en komen die dan in het ligchaam der 

 houlhommel tot volledige ontwikkeling? Ja, planten zij 

 zich ook in derzelver maag voort , hetwelk bij de voort- 

 plantingswijze der acariden niet onmogelijk is? Of werden 

 integendeel deze acariden uit het ligchaam der houthommel 

 afgescheiden en bij het bezoek van dit insekfc in de bloe- 

 men der alstonia achtergelaten ? Yerdere bijdragen moeten 

 deze merkwaardige omstandigheid in de entomogenie nog 



ophelderen. 



H. ZOLLDïGER 



