( 319 ) 



door eene vaste onvermijdbare schaal in hunne ligging be- 

 vestigde weefsels , zoo als hersenen en ruggemerg , vindt 

 van daar in deze physische wet gedeeltelijk reeds eene 

 verklaring. Derzelver oorzaak is de verwijzing der huid- 

 poricn als noodwendige voorbereiding tot bemiddeling eener 

 levendige transspiratie. Daar niet slechts de vaste , maar 

 ook de vloeibare deelen aan deze expansie deel nemen, 

 zoo zullen zoowel de veerkrachtige vaatweefsels als hunne 

 contenta , bloed, lijmpha, gal, enz. van aggregatietoe- 

 stand veranderen moeten. 



Water verdampt slechts door zijn streven om den gaz- 

 vorm aan te nemen reeds bij gewone temperatuur. Hoe 

 hooger deze is, des te sneller vervolgt zich dit proces. 

 De watergehalte van het bloed en der overige vochten zal 

 daarom gedeeltelijk vervlugtigen , terwijl de taste bestand- 

 deelen meer verdikt terugblijven. Dit verdwijnen des 

 waters wordt door de permeabiliteit der weefsels mogelijk 

 gemaakt en door de gelijktijdige spanning der verschillende 

 weefsellagen zeer begunstigd. Dat dit echter storend zoo- 

 wel op de bloedmassa als op de nog te vormen secreta, 

 storend op derzelver regelmatigen loop en doelmatigen 

 invloed in de dierlijke huishouding werken moet , wie zal 

 zulks in twijfel trekken ? En inderdaad bemerkt men 

 ook als primitief teeken eener beginnende acclimatisatie in 

 het algemeen : vermeerderde huidturgor , storingen iu de 

 circulatie en digestie , zoowel als een gevoel van vermoeid- 

 heid in het gausche ligchaam. De verschijnselen nu laten 

 zich in de volgende groepen verdeelen. 



a. Verschijn$elen in den bloedsomloop. — De hartslag 

 is steeds energisch , blijft zich in frequentie niet op alle 

 tijden van den dag gelijk. Het maximum bereikt hij onder 

 de grootste hitte des dags van twee tot vier uren na den 

 middag, wanneer hij somtijds stormachtig zijn kan. Tegen 



21* 



