( 8S2 ) 



te stellen , om daarna de pathologische gegevens op te 

 helderen , welke niet meer als acclimatisatie- , maar als 

 keerkringsziekte zich openbaren , en die ten gevolge van 

 eenige te groote afwijking in de levenswerkdadigheid der 

 factoren noodwendig moeten intreden. 



Het wezen der acclimatisatie. 



Hoewel het tot hiertoe aan eigenlijk chemische analijsen 

 ontbreekt , zoo wijst toch alles daarheen , dat het bloed , 

 als die vloeistof, welke alle voeding en afscheiding on- 

 derhoudt, bij acclimaterende individuen eene verandering 

 in de menging zijner elementaire bestanddeelen ondergaat. 

 Reeds zijne physische verhouding laat eene overmaat van 

 koolstof als zoodanige mengingsverandering vermoeden. 



Het bloed, uit eene ader gelaten, is dik vloeibaar, 

 zeer donker gekleurd , bijna zwart . rijk aan cruor. Bij 

 alle anomale toestanden echter , waar het bloed rijk aan 

 koolstof is , wordt het animale leven door gemis van op- 

 wekking secundair aangetast; dat wil zeggen, dat het een 

 deel van zijn werkvermogen verliest, terwijl zijne prikkel- 

 baarheid abnormaal stijgt. Zoo laten zich de verschijnse- 

 len , onder e en f uiteengezet , zoo laat zich de geslachts- 

 turgor en inzonderheid de groote vatbaarheid tot conceptie 

 en de neiging tot abortus verklaren. 



Een noodzakelijk gevolg der ontoereikende oxijdatie des 

 bloeds is verder voorheersching der veneusiteit : van- 

 daar overvulling van het aderstelsel in het algemeen , 

 vooral van het poortadersijsteem, en eindelijk verstoppingen. 



Elke anomalie in de bloedmenging is , gelijk bekend , 

 met deze of gene afwijking in de bloedsbeweging verbon- 

 den. Beide zijn onafscheidelijk , zoodat men steeds ge- 

 regtigd is , uit ongeregeldheden in de circulatie tot zekere 

 verkeerde verhouding in de bloedmenging te besluiten. 



