( 844 ) 



is niet zoo rijk aan cruor , bevat meer serum en ver- 

 toont eene roode kleur. Onder d> residuen verdienen 

 de vetzucht en leverhypertrophie nog eene bijzonder ver- 

 melding. 



Vetafzetting en leververgrooting kunnen , gelijk men weet, 

 langs kunstmatige wegen willekeurig bij herbivoren worden 

 voorlgebragt. Tot vetvorming behoort intusschen bij men- 

 schen zekere dispositie, zonder welke de door Dr. 'Schlot- 

 berger als vetdyscrasie geschetste anomalie niet ligt tot 

 stand komt. Dezen aanleg zien we slechts bij weinigen : 

 daarom ontmoeten wij de acclimatisatieleverhypertrophie 

 het meest , terwijl vetvoortbrenging in gevolge der accli- 

 matisatie , alzoo als depot van afgezette koolstof , reeds 

 veel zeldzamer is. Ik veroorloof mij nog ten aanzien 

 van dit punt Canstalf s beschouwing in het eerste 

 deel zijner specieële pathologie en therapie bladz. 201, 

 §8, 5, aan te voeren, waar de schrijver opmerkzaam 

 maakt op de innige consensuële verhouding tusschen de in 

 elementaire zamenstelliug overeenkomstige vet- en galaf- 

 scheiding. Beide zijn secreticn van producten , rijk aan 

 water- en koolstof, zijn of gelijktijdig vermeerderd of de vet- 

 vorming vergoedt in vele gevallen de gebrekkig gewordene 

 galafscheiding, enz. 



Er zijn verschillende verhoudingen , die wijzigend op 

 het sneller en ligter of langzamer en sneller tot stand 

 komen der acclimatisatie inwerken. De voornaamste zijn : 

 ouderdom, constitutie, geslacht, localiteitsinvloed, we- 

 dersverhoudingen , heerschende epidemiën , leefwijze en 

 vooral ziekteaanleg. In het algemeen zijn de climacte- 

 rische jaren als minder geschikt ter acclimatisatie te be- 

 schouwen. De periode der puberteit doet zich naar de 

 ondervinding als de ongeschiktste ter verhuizing naar de 

 tropen kennen. Den grond daarvan ziet men ligtelijk in. 

 De organismus , buitendien reeds in eene opwekkende 



