( 846 ) 



iels ter harte en leven , om zoo te zeggen , onbezorgd bij 

 den dag. Meestal verkeeren ze in dezelfde luiin, worden 

 niet spoedig boos en zijn ook niet uitermate vrolijk. Deze 

 zijn het, die zonder veel moeite acclimateron. 



Individuen echter, die met beduidende zwarigheden, gedu- 

 rende het verloop der acclimalisatie te kampen hebben, zijn 

 zulke, bij welke zoogenaamde zwartgallige specialiteiten 

 voorheerschen. In het algemeen moge hunne verhouding 

 op de volgende punten nederkomen. Zij ziju gewoonlijk 

 groot en gespierd of klein en gezet. Hun beengestel ver- 

 toont eene vaste geaardheid. De borst is gewelfd , de buik 

 overwegend. De huid laat zich droog en ruw aanvoelen. 

 Zij zweeten niet ligt, en wanneer het tot zweet komt, 

 zoo is dit minder gelijkmatig verdeeld — eer partieel tot 

 zekere ligchaamsdeelen beperkt. De huidkleur is in hare 

 gausche uitbreiding met die van eenen geelzuchtige te ver- 

 gelijken. Het rood der wangen schemert onder gelen 

 tint des aangezigts als in een slecht gelukt beeld door, 

 zoodat het gelaat daardoor een gespikkeld aanzien be- 

 komt. De spierkracht toont weinig energie. Tot gym- 

 nastische oefeningen zijn zulke constitutiën niet bijzonder 

 geëigend. De spijsverteringswerkzaamheid is bij onge- 

 stoorden eetlust traag. De stoelgang is droog en hard , 

 donker gekleurd , foetide. Indigestiën en obstructiën ko- 

 men meermalen voor. De bloedverdeeling ia ongelijk. Er 

 vindt meer bloedsaandrang naar de hersenen en buiksinge- 

 wanden dan naar de borst en ligchaamsoppervlakte plaats. 

 De pols is meestal vol en week, de hartslag slechts ma- 

 tig voelbaar. Zulke personen lijden meermalen aan oor- 

 suizen , zijn of waren welligt haemorrhoïdarii. Ze zijn 

 niet zenuAvzwak, maar zeer ligt opgewekt , en worden bij de 

 geringste aanleiding toornig. Hunne phantasie is levendig 

 en ze houden zich gaarne met onderwerpen bezig , die 

 nadenken vereischen. Gaat het hen in de wereld niet ge- 



